Een computerspel … wat een valkuil!

Ken je ze, je eigen valkuilen? Moeilijk soms om te benoemen, pas als je weer in een valkuil getrapt bent, weet je het weer: ja dit is een valkuil voor mij, ik wist het en toch ben ik er weer in getrapt. Het gaat soms heel geleidelijk, de valkuil is goed verborgen en toch overkomt het ook mij, dat ik het niet heb zien aankomen. Dat ik er door anderen opmerkzaam moet worden gemaakt dat ik er weer in getrapt ben. Weet je wie die valkuilen klaar zet? De duivel, hij is super slim en listig. Speelt op je gevoeligheden in en bespeelt je op een duivelse manier. Hij lacht in zijn vuistje en laat het heel mooi lijken, tot het – gelukkig maar – ontdekt wordt door broers en zusters die samen met jou in de geestelijke wereld functioneren.

Neem nu dat computerspel. Het begint heel eenvoudig: bouw een vliegveld, bouw hangars, koop vliegtuigen, bouw een stad naast het vliegveld, bouw huizen die passagiers opleveren. Neem de passagiers mee naar diverse bestemmingen. Het levert je munten op en ervaringspunten en je komt in een volgend level terecht, een level met moeilijker opdrachten. Op zich is dat heel verslavend.

Maar dan het volgende aspect: Je vliegveld schreeuwt om uitbreiding. Als je een reparatieloods gebouwd hebt, merk je dat je verschillende items nodig hebt. Die kan je krijgen door naar verschillende bestemmingen te vliegen. Maar het gebeurt niet snel dat het vliegtuig bij thuiskomst het gewenste item heeft meegebracht. Dus is er een andere optie: je kan je buren vragen om een item. Buren? Ja je kan buren worden door een vriendencode in te voeren. En hoe kom je aan die code? Dat kan via Facebook, maar het kan ook via verschillende forums. Via zo’n forum kan je berichten plaatsen, contact met mensen zoeken en gegevens uitwisselen.

En zo treedt de volgende verslaving in werking: naast het frequent spelen van het spel, is het logisch dat je ook actief bent op het forum. Niets is leuker dan met elkaar uitwisselen hoe je het spel nog leuker kunt maken, hoe je je imperium nog groter kan bouwen. Wie eens op zo’n forum rondkijkt, zal verbaasd staan van de enorme activiteit die daar plaats vindt. Helemaal als er een update is en als er nieuwe opdrachten zijn uit te voeren. Iedereen wil er iets perfects van maken, de een wil nog eerder de eindstreep van de opdrachten hebben behaald dan de ander. Want wie wil er niet een bonus?

Het begint zo simpel, maar het is een complete virtuele wereld waar je verslaafd aan raakt. Je bent er veel tijd aan kwijt, maar je denkt het nog goed te praten: ik leer managen, ik leer plannen maken, ik ben internationaal (op het forum) me aan het ontwikkelen. Maar ongemerkt word je een slaaf van het spel. Het spel gaat 24 uur per dag door, je kan altijd wel iets doen met het spel. Als je niet oppast, kost het je nachtrust. Maar het kost je uiteindelijk veel meer: doordat je slaaf wordt, ben je niet meer vrij. Je bent gebonden, je hoofd is er niet altijd bij, je omgeving (de mensen om je heen) worden verwaarloosd. Je hemel is helemaal vol met vreemde mensen uit alle delen van de wereld en zaken die al je aandacht vragen. Denk aan die speler uit Indonesië, uit wat voor wereld komt hij? Mogelijk occult besmet? Of die speler uit Engeland, een naam zegt niet alles maar waarom heeft hij een avatar met een masker? Wie weet hoeveel Godhaters en atheïsten er tussen zitten? Zij komen allemaal wel je hemel vervuilen en bezetten en daardoor ontstaat er verwijdering, bovenal tussen God en jou. Hij staat niet meer op nummer 1. God en Jezus Christus zijn bijzaak geworden.

Wat een enorme valkuil is zo’n simpel spel geworden. Maar God zij dank, Hij zorgt ervoor dat mensen in je omgeving op je letten en je (en soms is dat keihard) je er attent op maken dat je de deur van je hemel open hebt gezet voor mensen en zaken die er helemaal niet in thuis horen. Zo’n broer of zuster laat je zien waar je mee bezig bent. Wat is het dan moeilijk om te erkennen dat je er weer in getrapt bent, want nee het is niet de eerste keer dat je zo bezig bent. Dat je wilt presteren, dat je wilt dat anderen weten hoe goed je bent en hoe goed je iets kan. Je verlangen naar erkenning en bevestiging zoek je in een virtuele wereld. Wat staat dat toch veraf van het leven van elke dag. En vooral van het leven met God, die jou liefheeft en jou accepteert en jou bevestigt als je bezig bent met het Koninkrijk der Hemelen.

De valkuil is opgemerkt, het spel is verwijderd, het contact met het forum is verbroken. De aanstichter van alle ellende, de satan, wordt aangesproken en de deur gewezen. Dit wil je niet weer laten gebeuren. Er gaat een dankgebed op naar God. Dank dat de ogen zijn geopend, dank dat U me via anderen weer hebt laten zien waar het werkelijk om gaat. De strijd gaat voort, elke dag opnieuw. Maar met nieuwe energie, want er is weer volop positieve energie. Gelukkig maar.