Nebukadnezars beeld 

Uit een van de jaargangen van ‘Het Zoeklicht’ citeer ik:

  • ‘Het mag algemeen bekend zijn dat bij het beeld, de benen het Romeinse rijk weergeven en de voeten de voortzetting ervan. Ook dat, onmiddellijk voorafgaande aan de terugkomst van de Heer, dit rijk als laatste uitlopers tien staten zal vertonen, weergegeven door de tien tenen van het beeld en de tien hoorns van de dieren. Hieruit volgt onmiddellijk dat men aan de vorming van die tien rijken op de bodem van het Romeinse rijk, kan erkennen dat de komst van Christus aanstaande is’.

In een ander nummer van hetzelfde blad lees ik:

  • ‘Geschiedkundig wordt onder het Romeinse rijk het complex van gebieden verstaan, die als provincie rechtstreeks bij dat imperium waren ingelijfd. Als uiterste hoek in Europa vinden wij de provincie Brittannia, het tegenwoordige Engeland zonder Ierland en Schotland (n.l. de Schotse Hooglanden ten noorden van de Romeinse vestinglinie), die beide laatste nooit onderworpen zijn geweest. Waar Ierland bezig is zich los te scheuren (men spreekt zelfs van een feitelijke oorlogstoestand) duidt dit op een komend herstel van de Romeinse toestand. Waar de Schotten zich zowel van aard als religie (presbyteriaans) onderscheiden van het zich steeds meer verroomsende Anglicaanse Engeland, is in de toekomst een bestuurlijke of staatkundige scheiding niet denkbeeldig. In Nederland vormde de Rijn de grens, en behoorden Brabant en Limburg tot het Romeinse rijk (Zeeland was een moeras). Opmerkelijk is, dat het roomse België juist naar deze twee roomse provincies de handen begint uit te slaan’.

Na een bespreking van Duitsland, Frankrijk, de Donaulanden, het Midden-Oosten volgt Noord-Afrika. Hiervan lees ik:

  • ‘Aan de Engelse regering is juist voorgesteld zelfstandigheid te verlenen aan Egypte, dat volgens Daniël 11 in de tijd van het einde een rol zal spelen als zelfstandige natie (de koning van het Zuiden). Tripolis, Algerije en Noord-Marokko maken als bezittingen van respectievelijk Italië, Frankrijk en Spanje al deel uit van drie van de tien eindtijdrijken’.

De schrijver F.v.S. jr. probeert dus het oude Romeinse rijk te herstellen vanuit tien staten. Wanneer we aan Engeland denken is er ook nog Noord- en Zuid Ierland, waar katholieken en protestanten fel tegenover elkaar staan. Het rammelt dus nog steeds met deze grens van het Romeinse rijk.

Acht en twintig staten

Egypte, Libië (Tripolis), Algerije en Marokko zijn nu zelfstandige staten. Aan de Aziatische kant van het Romeinse rijk bevinden zich nu de onafhankelijke landen: Turkije, Noord-Iran, een deel van Irak, Syrië, Jordanië en Israël. Ook lagen in het Romeinse rijk buiten de tegenwoordige E.U.: Bulgarije, Joegoslavië, Tsjechië, Slowakije, Oostenrijk, Hongarije en Zwitserland. Dan komt de E.U. er nog bij. Alles bij elkaar telt dus het oude Romeinse rijk acht en twintig staten in plaats van tien. We zijn wel een eind van het streefgetal verwijderd. 

In de dertiger jaren van de vorige eeuw was de eindtijdleer over het herstelde Romeinse rijk zeer actueel, vooral toen Mussolini na zijn mars naar Rome in oktober 1922 met de regeringsvorm werd belast en in 1924 dictator werd. Uit ‘Het Romeinse Vraagstuk’ van Johannes de Heer, dat enkele jaren voor de wereldoorlog verscheen, citeer ik:

  • ‘In overeenstemming met de vraag: zal Palestina onder Italiaans mandaat komen? moet het vroeg of laat komen tot een verbond tussen het herstelde Romeinse rijk en het teruggekeerde joodse volk. Mussolini’s streven stemt hiermee op treffende wijze overeen. Een van zijn grootste idealen is toch om de Middellandse Zee tot een Romeinse Zee te maken, waarbij hij vanzelf zijn oog geslagen heeft op het Syrische en Palestijnse mandaatgebied’.

Het Romeinse rijk

Welk een belangrijke plaats aan Mussolini toegekend werd, blijkt wel uit enkele ondertitels van ‘Het Romeinse Vraagstuk’:

  • ‘Mussolini en het fascisme.
  • De opmars naar Rome.
  • Herstel van Romeinse gewoonten.
  • Mussolini’s levensloop.
  • Zijn ijzeren scepter.
  • Mussolini en de militaire toerusting.
  • Mussolini en de jeugd.
  • Mussolini en het herstel van het keizerlijke Rome.
  • Een nieuwe Caesar?
  • Het derde Rome.
  • Mussolini en het Vaticaan.
  • Mussolini en de Bijbel.
  • Een fascistische geloofsbelijdenis.
  • Rome als toekomstig internationaal vredescentrum.
  • De Pax-Romana’.

Toen Mussolini in 1945 met zijn vriendin op zijn vlucht naar Zwitserland door partizanen gegrepen en gedood werd, was dit niet alleen een geweldige klap voor het fascisme maar ook voor de tijdperkenknippers en hun Oudtestamentisch, uitgelegde profetieën. Het herstel van het Romeinse rijk moest voor een lange tijd uitgesteld worden en er werd weinig meer over gesproken of geschreven. Het zou niet moeilijk zijn om nog veel voorbeelden te geven.

Ik eindig met een formulering van deze eindtijdvisie van J.B. Klein Haneveld in zijn boek:

  • ‘De toekomst van Rusland en zijn bondgenoten’: ‘Dit toekomstige herstelde Romeinse rijk zal de grote westerse federatie van Europese naties zijn. In zijn laatste vorm zal het bestaan uit tien rijken, een tien statenbond. De tien tenen van het beeld van Nebukadnezar in Daniël 2 en de tien horens van het beest in Daniël 7 en Openbaring 17 stellen namelijk tien koningen voor, die in één uur macht zullen ontvangen, en hun macht uiteindelijk zullen overdragen aan de antichrist’.

Het mag waar zijn dat Nebukadnezar tevreden was over de uitleg van zijn droom, maar voor de tijdperken-uitleggers die wij erop nagelezen hebben, geldt wel dat zij – net als Daniël toen hij het beest met de tien horens zag – in verwarring worden gebracht. De sleutel van de uitleg van deze droom is voor mij het woord ‘verborgenheid’ dat in dit verhaal zeven maal voorkomt, dat is meer dan in alle andere boeken van het Oude Testament samen. In de Septuaginta is in Daniël sprake van ‘mysterion’, een woord dat in het Nieuwe Testament wijst op begrippen die hoger liggen dan de natuurlijke dingen en alleen door goddelijke openbaring kunnen worden begrepen. Daarom is het woord ‘verborgenheid’, ‘geheimenis’ of ‘mysterie’ geassocieerd met uitdrukkingen als ‘bekend gemaakt’, ‘geopenbaard’ en ‘vertelt’. Men vindt de beste illustratie ervan in Colossenzen 1:26, waar staat:

  • ‘Het geheimenis, dat eeuwen en geslachten lang verborgen is geweest, maar nu geopenbaard is aan zijn heiligen’.

Ook Daniël hoorde bij de profeten, die over de voor óns bestemde genade hebben geprofeteerd (1 Petr.1:10). Nebukadnezar zag iets van het ‘mysterion’ of het geheimenis van de onzienlijke wereld. Hij was toch een koning die als een god werd verheerlijkt en aanbeden. Denk maar aan het gouden beeld dat hij voor zich liet optrekken in het dal Dura. Nebukadnezar droomde over de verborgenheden van het Koninkrijk van de hemelen en zag ze in gelijkenissen. Hem werd getoond dat zijn koninkrijk niet een voorbijgaand verschijnsel was, maar een geheel vormde met een reeks van koninkrijken, die samen een machtig beeld vormden. Het Nieuwe Testament kent twee geheimenissen: dat van de gemeente bestaande uit jood en heiden en dat van de valse kerk, Babylon, de hoer. Alle andere mysteries staan hiermee in verband. Het ligt dus voor de hand om de ‘verborgenheden’ van de droom met deze geheimenissen in verband te brengen.

Twee ‘beelden’

In de Bijbel is Babel van belang als beeld van het verbasterde christendom. De aanblik van het beeld was ondanks dat gouden hoofd, toch ‘schrikwekkend’. Later beschreef Johannes in Openbaring 17 de overspelige vrouw op het scharlaken rode beest dat vol was van godslasterlijke namen.

  • ‘Op haar voorhoofd was een naam geschreven, een geheimenis, het grote Babylon, moeder van de hoeren en van de gruwelen van de aarde’.

Wij begrijpen nu ook wat de voeten en de tenen van het beeld betekenen. Zij waren deels van leem en deels van ijzer. Dit was een teken dat de onderste ledematen een verdeeld koninkrijk uitbeeldden. Leem is een waardeloze stof en ijzer hoort niet bij de edele metalen. In Babel wordt wel alles bij elkaar gebracht, maar de verschillende kerken, richtingen en geloven vormen geen eenheid en de kwaliteit ervan is niet van de hemel maar van de aarde. In haar oecumenisch optreden kan zij door haar – meestal verbaal – geweld zich laten gelden, maar innerlijke eendracht en saamhorigheid ontbreken.

Het ware volk van God wordt gesymboliseerd door de steen, die zich van de berg losmaakte en het beeld met een harde slag verbrijzelde. Er is dus hier al sprake van een strijd tussen het rijk van de antichrist en de ware gemeente.

Wanneer gesproken wordt, dat Nebukadnezar het gouden hoofd is, de hoogste koning, die door de God van de hemel heerschappij had ontvangen over de mensenkinderen, waar zij ook woonden, gaat de inhoud ervan uit boven de machtssfeer van Nebukadnezar. In Jesaja 14 is koning van Babel een beeld van satan. Deze kon tot Jezus zeggen: ’U zal ik al deze macht geven en hun heerlijkheid, want zij is mij overgegeven’. De boze is het gouden hoofd, omdat hij als hoofd van de afvallige kerk begonnen is zich vóór te doen als een engel van het licht. De legers van de antichrist hebben hun hoofdkwartier niet in Brussel, Peking Davos of Rome, maar in de aardsgerichte kerken, wier leden geen wandel hebben in de hemel.

Een verbasterd schijnchristendom heeft in de loop van de eeuwen verschillende gedaanten en vermommingen gehad, want het werd telkens door afwisselende  demonen geleid. Het blijft echter gesymboliseerd door dat ene beeld, waarvan het gouden hoofd de duivel zelf is. In de geestelijke wereld ontwikkelt zich intussen de berg van God. Deze is beeld van Gods Geest die in de ware gemeente woont. Hij brengt de zonen van God voort, die onder leiding van hun grote Koning Jezus, een supermogendheid vormen, die nooit meer ten gronde zal gaan en die het grote Babylon en alles wat erbij hoort, zal vernietigen. Deze steen is een levende steen, want hij groeit en wordt tot een grote berg die de hele aarde zal bedekken.