De Toronto-‘zegen’

Manifestaties van demonen

In het najaar van 1994 werd met de komst van voorganger John Arnott (uit Toronto) in Zwolle de zogenaamde ‘Toronto-blessing’ in Nederland geïntroduceerd. De opkomst daar was massaal en sinds die tijd verslaat dit fenomeen zijn duizenden op het charismatisch erf. Met als wrange vruchten: een verlegging van het accent op het brengen van Gods woord naar allerlei, soms bizarre manifestaties én een verwarring die op een aantal plaatsen ook tot verwijdering en zelfs scheuringen heeft geleid.

Deze Babylonische ‘hutsekluts’ leidt helaas tot schade voor vele kostbare zielen. Het is een wonderlijk verschijnsel dat zelfs vele leiders, van wie men beter zou verwachten, zich zo spoorslags op sleeptouw laten nemen door deze ‘Toronto-zegen, waarbij sommigen ook adverteren met: ‘Ontvang het vuur van de Toronto-blessing’! Ook vele charismatische christenen zijn op drift geraakt in hun zoeken naar nieuwe ervaringen, emotie en spektakel. Het schijnt het mooiste te zijn om gevloerd te worden door te ‘vallen in de geest’, een onesthetisch gezicht, of zonder aanwijsbaar argument te ‘lachen in de geest’. Velen reizen af naar Toronto, Canada en hebben er een kostbare vliegreis voor over om daar deze samenkomsten van de ‘Vineyard Airport Church’ te bezoeken én deze ‘zegen’ thuis weer over te dragen en door te geven.

Hoe is het begonnen?

Het begon allemaal met de Zuid-Afrikaanse evangelist Rodney Howard-Browne, die in de verenigde Staten Randy Clark (Vineyard, Missouri) aanstak, die weer op zijn beurt bij John Arnott in Toronto deze verschijnselen toonde. Van daaruit gaat het de wereld over. Rodney Howard-Browne deinst er niet voor terug om – door te schoppen – naar het publiek de mensen als lucifershoutjes te laten vallen. Ook zet hij zijn voet op ‘gevallenen’ met het excuus dat hij te lui is om te bukken.

Het is een grote show met veel bombarie en amusement, waarbij Gods woord tot een randverschijnsel wordt gemaakt of slechts wordt gebruikt om de manifestaties die voordoen te voorzien van een schijnbare Bijbelse ruggensteun. Dat men de Bijbel hierbij ook laat buikspreken is helaas een feit. Om bijvoorbeeld het verschijnsel van het schudden en beven te onderbouwen, hanteert men onder ander Psalm 99 vers 1: ‘De Heer is koning, volken, beef! Hij troont op de cherubs, aarde, sidder!’ en Psalm 114 vers 7: ‘Voor het aanschijn van de Heer, beef, aarde!’

Velen hollen als kuddedieren voort en lijken bevangen te zijn door een geest van hysterie, om al deze merkwaardige verschijnselen in hun samenkomsten te integreren. Wie er iets van durft te zeggen, of deze dingen op Bijbelse waarde wil beoordelen, kan te horen krijgen dat hij behept is met een geest (demon) van controle. Toch roept de Bijbel ons op deze dingen serieus te toetsen of ze uit God zijn! We moeten ons vooral niet door de duivel op een zijspoor laten rangeren, waar Gods woord nog maar en geringe plaats krijgt en accent valt op duistere manifestaties, die alle ruimte krijgen. Hier geldt de Bijbelse oproep:

  • ‘Wees waakzaam, wees op uw hoede, want uw vijand, de duivel, zwerft rond als een brullende leeuw, op zoek naar een prooi’ (1 Petr.5:8).

Jammer genoeg gaan velen klakkeloos met de ‘Toronto-zegen’ in zee, zonder de geesten die werken te onderscheiden. De duivel speelt zijn spelletje door goedbedoelende christenen bezig te houden met entertainment en manipulatie, om zo de aandacht af te leiden van werkelijk geestelijk leven: een verborgen leven met Christus in God (Col.3:3).

Voorgangers beweren dat de helende werking van onder meer vallen en lachen in de geest hen avonden aan pastorale gesprekken bespaart. Wat vroeger langzaam werd veroverd en verworven, doet God nu in een ogenblik door middel van deze manifestaties, menen zij. Dit riekt naar toverij, naar een ‘hocus pocus’-voor-elkaar-evangelie. Gods woord spreekt echter over een ‘weg’ van de redding, over innerlijke ontwikkeling van goddelijk leven, over een gestage groei en rijping van de vrucht van de Geest, over een proces van heiligmaking door de Geest. Wanneer men deze op Gods woord geënte thema’s adverteert in de evangelische wereld, ontmoet men een kleine groep van hongerige zielen die dorst hebben naar waarheid en gerechtigheid, naar het leven van Jezus, naar het volwassen zoonschap! De menigte is echter belust op muziekhappenings en samenkomsten die uiterlijk vertoon proclameren, zoals bij de Toronto-verschijnselen het geval is. Dit is alles ‘zoet en aangenaam voor het vlees’.

Babel en Jeruzalem

Wij willen echter de leugen, bedrog en afval aanwijzen en verschijnselen als het vallen of rusten in de ‘geest’ rangschikken onder de bouw van de toren van Babel. Het lukt de satan een deel van de christenen uit hun hemelse positie ‘los te wrikken’ en op aarde te werpen. Zij hebben dus de weg door hemelse gewesten, om de openbaring van het zoonschap te bereiken, losgelaten.

De boodschap over de geestelijke wereld en de geestelijke mens wordt ingeruild voor het brede pinksterdom, dat achter modetrends zoals de ‘Toronto-blessing’ aanholt, waarbij men het nauwelijks van belang acht op je qui-vive te zijn, goed bij je positieven te blijven, om de werkingen van de geesten te onderscheiden. Deze schakelen de mens uit door hem in de geest te laten rusten, waardoor hij – buiten bewustzijn – blootstaat aan gevaarlijke infiltraties, vergelijkbaar met hypnose.

  • Deze ‘recreatiecentrums van Babel’ zijn voor veel naamchristenen amusementsparken met een geestelijke saus, in plaats van gezonde gemeenten, die vast voedsel tot opbouw van de geest en groei naar een hemels leven hier op aarde bewerkstelligen.

Wij merken ook op dat er een vernederend element zit in het ‘vloeren’ van mensen in plaats van een opbouwend werk van Gods Geest. Dit op de grond ‘vloeren’ is een tafereel dat we nergens in de Bijbel vinden als een zegen voor de mens. Wij vragen ons daarom af waarom de predikers zelf niet onder deze ‘zalving’ op de grond vallen en benadrukken dat Jezus de mens juist oprichtte! Hij waarschuwde voor een verleiding die zo subtiel is en zo geraffineerd, dat zelfs de uitverkorenen moeten opletten hier niet in te tuinen. Laten we goed luisteren naar deze waarschuwing van de Heer (Matth.24:24)!

Het verstand aan de kant?

Gevoelservaringen zijn ‘in’ in de Toronto-sfeer’, maar het verstand is ‘uit’. Nu hoeven we ons gevoel niet thuis te laten of te knevelen, maar wij zullen ons verstand wel degelijk meenemen. Ons verstand op nul zetten is levensgevaarlijk. De zogenaamde ‘verfrissing in de geest’ die men aanmoedigt, wordt dan ondersteund met wereldse leuzen als ‘ga maar uit je dak!’ Of ‘ga flink uit je bol!’ Op die manier kan men gaan schudden of overgaan in hysterisch lachen. Anderen zijn overgegeven aan een soort verdoving en rollebollen over de grond en weer anderen maken allerlei dierengeluiden. Met een grote naïviteit en argeloosheid geven velen zich aan lichamelijke uitingen en aan de roes van ervaringen over.

Men verliest echter ‘zichzelf’ (Luc.9:25). Gods woord als norm wordt omzeild of er vindt een subjectieve herinterpretatie plaats. Het verstand wordt buitenspel gezet, terwijl Gods woord daarentegen spreekt over ‘vernieuwing van denken’ (Rom.12:2), ‘wordt uw denken volwassen’ (1 Cor.14:20b), ‘laat uw geest daarom voortdurend paraat zijn, wees waakzaam’ (1 Petr.1:13). Daniël spreekt meerdere malen over de ‘verstandigen’, van wie sommigen zullen struikelen, opdat er onder hen loutering, reiniging en zuivering teweeg gebracht worden tot aan de eindtijd, want de vastgestelde tijd is nog niet aangebroken’ (11:35).

Uit ervaring weten wij, dat mensen die eenmaal languit zijn gegaan door deze z.g. ‘zegen’, zeer moeilijk de woorden van Jezus Christus nog kunnen bevatten. Er is altijd bediening nodig door vasten, gebed en handoplegging voor bevrijding. Echter alleen als de gevallene dit zélf ook wil en dat is nu net het grote probleem. Vaak zijn zij zo betoverd dat zij dit niet zien of willen erkennen. Het is zelfs verbazingwekkend om te zien, hoe deze ‘gehypnotiseerden’ zelfs het evangelie gedeeltelijk of helemaal loslaten. Zij zijn vaak totaal onbereikbaar geworden, een zeer trieste ramp!

Het beven van de hemel: wordt onwankelbaar!

  • ‘Nu heeft Hij deze belofte gedaan: ‘Nog eenmaal zal ik de aarde doen beven, en met de aarde ook de hemel.’ Met dat ‘nog eenmaal’ wordt bedoeld dat wat geschapen is, wankelt en verdwijnt, zodat alleen blijft wat onwankelbaar is’ (Hebr.12:26,27).

In onze tijd wordt alles geschud en zijn er grote ‘bewegingen’ in de geestelijke wereld, die ook hun weerslag vinden in natuurlijke wereld. Nu komt het erop aan waar we geestelijk staan! Waarmee zijn we innerlijk gekleed? Laat ieder er op letten hoe hij bouwt op het fundament (1 Cor.3:10).

Het gaat om een onwankelbaar koninkrijk (Hebr.12:28), dat gebouwd is met vuurbestendig materiaal. Dat wil zeggen: ‘blijvende’ heerlijkheid in ons binnenste van onvergankelijk leven. Mensen die onbeweeglijk in God vast staan, zonen van God die niet meer uit de liefde, de zelfbeheersing (!), enz., te krijgen zijn. In hen is het goddelijk, ‘onvernietigbaar’ leven geworden (Hebr.7:16). Ga deze geestelijke weg door de hemelen, Jezus achterna (Hebr.4:14), die geen zonde gedaan heeft (1 Petr.2:22). Dan worden ook wij onaantastbaar en vereren hierdoor God op een Hem welgevallige manier met eerbied en ontzag (Hebr.12:28), en niet allerlei ‘toeters en bellen’ of opgesmukt religieus bezig zijn.

De waarachtige vrees van de Heer wijkt van het kwaad, maar ook van het sensationele. Wees echt en puur in het op de voet volgen van Jezus en krijg zo gaandeweg deel aan meer goddelijk leven in jezelf. Laat alles wat daar niet mee overeenstemt maar wankelen!