EO ‘s occulte evangelie

Een paar uurtjes niets doen. Daar had ik wel zin in. Zo zat ik op de bank, vastbesloten om niets meer te doen na een drukke dag. De afstandsbediening erbij, wat knabbelen en een drankje. Lekker een vrije avond…

Nou zo vrij was het niet. Ik keek naar de Tv en de aandacht werd getrokken door een programma van de Evangelische Omroep: ‘Ik kom bij je slapen’. Ik had er wel eens erover gelezen en een glimp van opgevangen, maar nu nam ik de tijd om eens wat langer te kijken. Wat was dat eigenlijk voor programma? In de beschrijving las ik dat het gaat over jonge mensen, die een dilemma hebben. D.m.v. ‘surf coaching’ proberen ze een antwoord te krijgen op een brandende vraag. De opzet van het programma is dat de jonge man of vrouw niet wordt gecoached, maar op 3 – door de EO uitgezocht – verschillende plaatsen gaat slapen. Het zijn allemaal min of meer coaches die hem of haar verder zouden kunnen helpen op de levensweg.

De vrouw van de bewuste uitzending waar ik naar keek, was 35 jaar en heet Tamara. Ze had al een huwelijk achter de rug, dus ook al een scheiding meegemaakt. Ze vroeg zich af wat voor type ze was. Een ‘huisje-boompje-beestje’ figuur of was ze meer een ‘ik met een kind maar zonder man’-type. Met andere woorden: welke stappen zou ze nemen om een kind te krijgen, eerst op zoek naar een man of een eventueel kind helemaal alleen gaan opvoeden. Want ze had toch wel een heel sterke kinderwens.

Alleen al dit dilemma. Voor een natuurlijk mens die niet gelooft in Jezus Christus en God, blijkbaar een heel gewoon dilemma, maar wat moet de EO met zoiets? Ik was heel erg benieuwd hoe de EO met dilemma zou omgaan. Als ik coaches uit mocht zoeken, zou ik deze vrouw op bezoek laten gaan bij een voorganger van de gemeente van Christus, die met haar besprak hoe de Bijbel spreekt over huwelijk en kinderen en dat ze in gezinsverband horen op te groeien en dat God dat zo bedoeld heeft. Of bij een christelijk, ongewild kinderloos echtpaar die ook een kinderwens heeft, maar die daarmee op een Bijbelse manier kan omgaan.

Maar de EO doet het geheel anders. De eerste coach was een boeddhistische non, levend in de natuur. Deze non (een jaar of 50), oorspronkelijk afkomstig van Colombia en geadopteerd door Nederlandse ouders, leefde al jaren alleen in de natuur. Ze vertelde dat ze zelf 2 kinderen had, allebei in de 20. Deze kinderen hadden wel begrip voor de levensstijl van hun moeder, zei ze, omdat ze hen ooit meegenomen had naar de bossen van Peru.

Boeddha – Demonenaanbidding

De nacht werd door beide vrouwen in het bos doorgebracht. Het bezoek werd afgesloten met een meditatie. Bij elke uitademing moest Tamara een gedachte loslaten, tot haar hoofd helemaal leeg was. Toen haar hoofd eindelijk leeg was, moest ze zich gaan richten op die ene brandende vraag die haar zo bezig hield. Tamara deelde daarop mee aan de presentator van het programma dat in elk geval één ding duidelijk was geworden: ze wilde kinderen.

Ik viel tijdens het kijken van de ene verbazing in de ander. De EO stuurt Tamara naar een boeddhist? Naar een vrouw die haar kinderen achtergelaten heeft om zichzelf tegen te komen? Naar een vrouw die door meditatie de antwoorden kan geven? Wat voor inzicht heeft de EO in de geestelijke wereld? Het is niet het enige programma waarbij ik die vraagtekens zet. Zij hebben totaal geen onderscheiding van geesten. Maar… waarom noemen zij zich nog evangelisch? Wat voor boodschap brengen zij de mens die naar God op zoek is? Geen enkele, zij zijn zelf van God los.

Ik kijk nog heel even verder. Ik zie dat Tamara een 2e coach bezoekt. Het is een vrouw die in Amsterdam woont en co-ouder is. Iets waar deze vrouw bewust voor gekozen heeft. Het kind is nu niet bij haar, maar over een paar dagen zal zij de zorg weer voor dat kind hebben… Op dat moment was het voor mij genoeg. Ik wou niet meer verder kijken. Ik was totaal verbijsterd en perplex. Ook deze vrouw was bezig met haar eigen ik, net zoals de non en Tamara zelf. Zij moest voorop staan, haar wensen waren belangrijk. En het kind? Dat werd en wordt de dupe van dit egoïstisch handelen. Wat een leeg programma, nog wel gebracht door een omroep die zich evangelisch noemt. En betalen wij daarvoor belastinggeld, voor deze publieke bagger?

Occulte bagger

Hoe het programma verder ging? Geen enkel idee. De webmaster opperde nog dat de 3e coach misschien dan toch wel een christen zou kunnen zijn. Het is toch per slot van rekening de EO die dit programma maakt…  De volgende morgen heb ik het opgezocht op hun site. Maar de EO dwaalde nog verder weg: Tamara moest op bezoek bij een flirtcoach die mensen helpt bij hun zoektocht naar een juiste partner. Dus weer geen Bijbelse benadering van het huwelijk en eventuele kinderen, maar een aardsgerichte oplossing.

Dat de EO 30 jaar geleden al was afgeweken van het evangelie, wisten we. Ze gaven toen al geen antwoord op levensvragen, maar tegenwoordig? Door het occultisme openlijk te promoten, zijn zij daadwerkelijk vijanden van Christus geworden. Bekende Nederlanders moeten zo nodig ‘op zoek naar de god van de EO’ en … worden naar een klooster gestuurd! Alles vinden ze daar, vooral occulte zaken, maar God komen ze daar echt niet tegen. En dan die happenings en shows tijdens de christelijke feestdagen; grote evenementen met veel zang en muziek, maar ook daar totale leegte.

EO ’s dodencultus

Het is opvallend dat de EO vaak allerlei ellende centraal stelt in haar programma’s, waar geen enkel antwoord wordt gegeven vanuit het evangelie van Jezus Christus. Om maar niet te spreken over Knevel en van den Brink’, de talkshow waarin ze praten met gasten uit de actualiteit, politiek, cultuur en sport. Ze nemen geen enkele stelling tegen alles wat tegen het evangelie van Jezus Christus in gaat en dat het goede kwaad wordt genoemd en het kwade goed, zal hen absoluut worst wezen (Jes.5:20). Blinde kijkcijferjagers!

 Want de Naam van God wordt, zoals geschreven is, door uw toedoen gelasterd onder de heidenen’

De EO is een ramp geworden, net als vrijwel alle zich ‘christelijk’ noemende, politieke partijen als de SGP, CU en vooral het CDA die volop colaboren met talrijke bananenkartels. De C in hun namen is een schande, want ze hebben het evangelie vermengd met rampen van satan. Ze zijn niet anders dan alle staatspropaganda en het zoveelste buitenwijk van Babylon. Ze doen vooral vroom en houden een schijn van heiligheid op, maar ze zijn niet te verontschuldigen. Ze sturen mensen bewust de occulte kant op, weg van God, maar ik zei het al eerder; dat kan ook niet anders, als je zelf van God los bent.