Ruim 40 dagen na de geboorte van Jezus, trekken zijn ouders naar Jeruzalem om daar hun kind ‘aan de Heer voor te stellen’ of zoals enkele vertalingen hebben ‘om Hem op te dragen aan de Heer’. Op het ogenblik dat Jozef en Maria de tempel binnenkomen, ‘om met Hem te doen overeenkomstig de wet’, ensceneert de hemelse Vader zelf een opdrachtdienst.
Een oude man op wie de Geest van God rust, neemt het kind Jezus in zijn armen. Vanuit de onzienlijke wereld hoort hij de stem van God en hij geeft deze door in woorden van leven en behoud. Dan geeft hij de baby terug aan de moeder en doet daarna een handeling die een voorganger van een echte evangeliegemeente in onze tijd ook met een kind doet. Hij legt de handen afwisselend op de kleine en de ouders. Hij zegent ook Maria en Jozef om hen kracht te geven voor de taak waarvoor zij gesteld waren. Opnieuw volgt dan een godsspraak die met enkele woorden de betekenis van dit jonge leven afbakent. Hoeveel keer heeft Jezus ook zelf niet in zijn leven hier op aarde de kinderen op deze manier gezegend? Toen werden de kinderen tot Hem gebracht:
- ‘zodat Hij hun de handen zou opleggen en bidden’. ‘En Hij omarmde ze en hun de handen opleggende, zegende Hij ze’ (Matth.19:13; Marc.10:16).
In het Oude Testament staat dat de aartsvaders hun kinderen ook de handen oplegden en ze zegenden. Deze gelovigen hadden nog geen inzicht in het Koninkrijk van de hemelen, net zomin als de moeders in Jezus’ tijd en toch wisten zij dat deze oplegging van handen geen lege ceremonie was. Zij geloofden dat hun kinderen werden beschermd en in aanraking gebracht met de kracht van het Koninkrijk van God. Ook nu komen kinderen op een duistere aarde terecht, waarvan de overste van deze wereld heer en meester is. Zij worden vanaf hun geboorte – soms zelfs vóór die tijd – door Satans demonen bedreigd of aangevallen. Dezen proberen hen ziek of tot een prooi van de zonde te maken, te binden, bang te maken of ergens te beschadigen. Het verlangen van de duivel gaat ook al naar onze kinderen uit en zij hebben nog geen geestkracht om zich tegen hem te verzetten of over hem te heersen (Genesis 4:7).
Banden met het voorgeslacht verbreken!
Van generatie op generatie proberen wetteloze geesten al eeuwen lang beslag te leggen op ouders en kinderen. Daarom wordt bij een opdrachtdienst eerst de beïnvloeding van de onzichtbare demonen, die in de voorgeslachten huisgehouden hebben, verbroken. Het kind wordt losgemaakt en apart gesteld van de demonen die zijn families geleid en onderdrukt hebben. De gelovige ouders nemen de leiding en de bescherming van hun kinderen op zich, waarbij zij gebruik maken van de kracht en de gaven van Gods Geest die in hen woont. Vaak zullen zij de handen leggen op hun kinderen om hun de genezende en de bevrijdende werking van Gods Geest mee te delen. Zoals ouders voor kleding en voedsel moeten zorgen en de natuurlijke beschermers van het kind moeten zijn, zo zijn ze dit ook in geestelijk opzicht. Hun taak is om voor het weerloze kind de demonen te weerstaan die het dikwijls al vanaf de geboorte belagen. Als boze geesten het kind overweldigd hebben, dienen de ouders ze uit te drijven. Via de gelovige ouders ontvangt het kind genezing, bevrijding, rust en blijdschap. Deze kinderen worden geheiligd, zoals Jezus dit voor ons deed:
- ‘Zoals U Mij in de wereld gezonden hebt, heb ook Ik hen in de wereld gezonden. En Ik heilig Mijzelf voor hen, zodat ook zij geheiligd zijn in de waarheid’ (Joh.17:18,19).
Kinderen geheiligd in hun ouders
Jezus heiligde zich voor hen die Hem willen volgen. Hij isoleerde zich tegen iedere invloed van de satan en werd door hem niet beschadigd. Daarom kunnen ook gelovige ouders zich geen enkele binding met het rijk van de duisternis permitteren. Als zij liegen, kunnen zij de leugenmacht die hun kind aanvalt, niet weerstaan. Als zij zelf onreine gedachten koesteren, kunnen zij geen onreine geesten in de naam van Jezus verdrijven. Kortom, zij moeten zich met de apostel oefenen, altijd een eerlijk geweten te hebben voor God en de mensen (Hand.24:16). Deze kinderen zijn niet z.g. ‘in Christus geheiligd’, maar volgens 1 Corinthiërs 7:14 in hun ouders! Zij vinden in hen hun geestelijke omtuining tegen satans demonen, terwijl zij hen ook leiden en voorgaan op de weg van Jezus Christus. Tot hun kinderen zullen zij zeggen: ‘Wees onze navolgers, zoals wij Christus navolgen’ (1 Cor.11:1). Het behoud van hun kinderen hangt af van de geestelijke positie van de ouders en van hun activiteit in de hemelse gewesten, waar zij wandelen, strijden en overwinnen. God van zijn kant geeft ieder kind een engel, die continu Gods gezicht ziet (Matth.18:10). God heeft immers de kinderen bestemd voor zijn Koninkrijk en om zijn redding te ontvangen.
Voor een ouder die zijn kind niet heiligt, maar ontheiligt, dat wil zeggen in aanraking brengt met de machten van de duisternis en het niet leidt op de weg van de gerechtigheid door voorbeeld en woord, geldt het woord van de Heer:
- ‘Het zou beter voor hem zijn, dat een molensteen om zijn hals was gehangen en hij gezonken was in de diepte van de zee’ (Matth.18:6).
De gemeente is het huisgezin van God. Zij is de realisering van het mystieke lichaam van Christus op aarde. In haar functioneren daarom de grootste kracht en heerlijkheid van Gods Geest.
Het opdragen van kinderen
Wanneer het verlossende werk van Jezus Christus, tot behoud en genezing, zich in het bijzonder in de gemeente openbaren, zullen gelovige ouders hun kinderen daar naar toe brengen. Daar worden pasgeborenen niet besprenkeld, want dit heeft niet de minste betekenis of nut, maar zij worden in de gemeente opgedragen. Ouders stellen hun kinderen voor aan het hoofd van de gemeente, aan Jezus Christus. Zij doen dan met hen wat Jezus deed. Alleen zijn methode is goed!
De doop IN water
In de gemeente worden de kinderen voor het Koninkrijk van God geclaimd. Namens de gemeente wijdt de voorganger het kind aan de Heer, zodat Deze zijn redding en zijn heerlijkheid in het kind openbaren zal. Daarom zegent hij het, onder de oplegging van handen in de naam van Jezus. Daarna wordt het kind aan de ouders teruggegeven, zodat zij het zullen leiden, beschermen en heiligen, totdat het oud genoeg is om zelf zijn keuze te bepalen en door zijn doop IN water te getuigen dat het ingevoegd is in het lichaam van Christus en een eigen plaats heeft in de gemeente.
Kinderen leven nog een natuurlijk leven, dat van deze aarde is, want het natuurlijke ontplooit zich eerst. Ouders zonderen hen echter af van de boze geesten, totdat zij zelf Jezus aannemen en opnieuw geboren worden tot geestelijke mensen. Zij moeten hen opvoeden in deze wereld, maar niet naar de beginsels van deze wereld die in het kwaad ligt met haar giftige dwalingen.
Als Jezus zegt: ‘Voor dezen is het Koninkrijk van de hemelen’, bedoelt Hij dat de kinderen die op deze manier, door de oplegging van handen gezegend en beschermd zijn, bestemd zijn om het Koninkrijk van God binnen te gaan. Zij kunnen opgroeien als gave, vrije kinderen, die niet overweldigd zijn door de duivel:
- ‘Uit de mond van kleine kinderen en zuigelingen hebt U een sterk fundament gelegd, vanwege Uw tegenstanders, om de vijand en wraakzuchtige macht te laten ophouden’ (Psalm 8:3).
************
Is overdopen zonde? Nee! >>>>>