In een kerkblad uit de Bijbelbelt schrijft een dominee dat men is geschrokken van het feit dat jongeren zich hebben laten ‘overdopen’:
- ‘In discussies met deze mensen wordt vaak een beroep gedaan op Gods Heilige Geest (door de Bijbelbelt en Rome gezien als een derde deel van een ‘drie-enige Godheid’).
- Vaak gaat het dan in het gesprek niet meer over wat de Bijbel zegt, maar wordt simpelweg gesteld: God wil het, men moet God meer gehoorzaam zijn dan mensen. Men heeft weinig Geest in de kerk kunnen ervaren, maar ergens anders (in bepaalde kringen) veel meer, men acht het kerkelijke van minder belang en zonder dat men in de eigen kerk ergens vanaf weet, laat men zich in stilte overdopen. Ik zou hier willen spreken van een uiterst bedroevende situatie. Letterlijk: dit bedroeft mij en velen met mij.’
Jezus Christus – Zijn doop IN water
Allereerst is de doop ‘IN’ water, een getuigenis tegenover de buitenwereld. Men getuigt hiermee voor God de Vader, Jezus Christus, de heilige engelen, Satans demonen én voor mensen, dat men mét Jezus Christus gestorven is en mét Hem tot een nieuw leven is opgestaan uit het (water)graf. Dit in flagrante tegenstelling met een uitgevonden ‘Babybesprenkeling’ die men als baby onbewust heeft ondergaan. Toen immers ging het initiatief volledig van de ouders uit; de zuigeling in kwestie kond er niets aan, of toedoen. De baby werd ‘gedoopt’ (besprenkeld) in plaats van dat men zich volwassen ‘liet’ dopen IN water.
Veel volwassen overdopers worden zelfs vandaag nog uit hun familie verbannen. Zij verliezen hun werk in stad en dorpse gemeenschappen, als uitgespuugde paria’s (eigen ervaringen). Wanneer zij nog in de middeleeuwen hadden geleefd waren zij op de brandstapels geëindigd! De felle weerstand die deze mededeling aan de kerkenraad oproept, mag men echt niet onderschatten. Wij staan absoluut NIET achter de bezwaren van deze dominee!
Geen enkel compromis mogelijk
De dominee schrijft verder:
- “Ik kan me nog voorstellen dat iemand serieus speelt met de gedachte en overtuiging zich te moeten laten overdopen. Maar is het werkelijk naar Gods wil en naar de Geest dat men daarbij zo vlot over de kerk én over zelf al gedoopt zijn en mogelijk zelfs al belijdenis gedaan hebben heen stapt? Is een tekst als ‘men moet God meer gehoorzaam zijn dan de mensen’, hierop toe te passen? Heeft de kerk dan altijd in een uitdrukkelijke ongehoorzaamheid tegen God gehandeld bij de handhaving van de kinderdoop?
- Als de Bijbel spreekt van het God meer gehoorzaam zijn dan de mensen, gaat het om mensen die van God of gebod niets willen weten. Van de kerk zegt dezelfde Schrift echter dat zij het lichaam van Christus is. Nu zal ik de laatste zijn om de zonden van de kerk te ontkennen. Maar als men het kwade (ook binnen de kerk) wil overwinnen, zal dat niet met een ander kwaad moeten gebeuren…”
Dit verdere betoog van de dominee wijzen we resoluut van de hand en wel om de volgende redenen. Allereerst de uitdrukking ‘overdopen’. Dat betekent: voor de tweede keer dopen. Dit is een verdraaiing van de feiten, want bedoelde personen waren nog nooit eerder gedoopt! Het gaat hier over baby’s die destijds in hun kerk met enkele druppels water besprenkeld werden. Het kerkelijk formulier zegt dan dat zij daardoor ook opgenomen zijn in een verzonnen(!) ‘verbond met Abraham…’ Aan dit ritueel wordt een Bijbels tintje gegeven door te verklaren dat het hier een symbolische handeling betreft die in de plaats van de besnijdenis is gekomen. Waar je de Bijbel er ook op napluist, een dergelijke gedachte zal je nergens vinden. Trouwens – als dit waar zou zijn – zou de babybesprenkeling alleen maar aan jongens bediend mogen worden, aangezien in het oude verbond alleen zij besneden werden.
Men begaat hier twee kardinale fouten. Ten eerste verandert men een Bijbels ‘sacrament’ dat voor het oude verbondsvolk gold en ten tweede breidt men het eigenmachtig uit tot degenen die door God niet werden aangewezen. Men besprenkelt in plaats van dat men besnijdt én men betrekt de meisjes erbij, terwijl God dit nooit bevolen heeft (zie de rampzalige resultaten hiervan in o.a. Afrika). Het argument dat men te horen krijgt – wanneer men hiertegen protesteert – is dat de besnijdenis alleen gold voor het oude verbond. Maar sinds Christus is het nieuwe verbond gekomen(!) en dat geldt voor allen die bij dit verbond horen.
Sommigen gaan nog een stapje verder en wijzen erop dat het nieuwe verbond betere beloften met zich meebrengt dan het oude. Inderdaad, volkomen juist! Maar dan ook doorgaan met deze redenering, niet halverwege afhaken en de zaak gaan vermengen. Want dat is wat met die babybesprenkeling gedaan wordt. Verdere uitleg over de Oudtestamentische, Joodse besnijdenis, leest men in de strijd die Paulus hier al tegen te voeren had in zijn brief aan de Galaten.
Verdraaiing van de Bijbel
De kerken hebben met hun leer van de babybesprenkeling een brug geslagen tussen oud en nieuw verbond, terwijl het Woord van God juist duidelijk leert dat het oude verbond is vervangen door het nieuwe, betere verbond, in Jezus Christus. Het is oude is verouderd verklaard: ‘en wat veroudert en verjaart, is niet ver van verdwijning’ (Hebr.8:13). Láát het dan ook verdwijnen en maak er geen mengelmoes van, waardoor velen het spoor bijster raken!
Nog een geciteerd ‘gejank’ van deze dominee:
- ‘Maar als men het kwade (ook binnen de kerk) wil overwinnen dan zal dat niet met een ander kwaad moeten gebeuren…’
Dit is een grove laster. Wie zich laat ‘overdopen’ begaat dus het kwaad. Zij zondigen dus! Deze dominee bedoelt: als iemand zondigt tegen ‘de leer van de kerk’. Maar laat hij dat dan ook duidelijk zeggen. Nu suggereert hij dat ieder, die Jezus in de waterdoop gevolgd is, kwaad doet. Je moet maar lef hebben!
Wanneer in bedoeld artikel de vraag gesteld wordt: ‘of de kerk dan altijd in een uitdrukkelijke ongehoorzaamheid tegen God gehandeld heeft bij de handhaving van de kinderdoop,’ luidt het antwoord: JA! De kerk is alle eeuwen ongehoorzaam geweest, ook op dit gebied. Kinderen van God zullen zich na hun bekering ‘IN’ water laten dopen. Uit eigen vrije keus, als een belijdenis van persoonlijke bekering, van geloof in Jezus Christus, van de persoonlijke beslissing om Hem volledig te volgen. Dit kan de besprenkeling van een baby nooit uitbeelden. God heeft dan ook nooit bedoeld dat niets wetende baby’s ‘voor gedoopt gehouden’ zouden worden…
Simeon draagt Jezus als baby op aan God
Dit wil niet zeggen dat de kleine kinderen in de gemeente onttrokken worden aan het werk van de Heer, integendeel. Hoewel zij – als kinderen van nieuwtestamentische ouders – niet besneden, noch besprenkeld zijn, worden zij als baby wel aan de Heer voorgesteld, zoals ook de oude Simeon eenmaal het kind Jezus in zijn armen nam en het de Vader voorstelde. De kinderen worden opgedragen aan God, thuis en in de gemeentelijke samenkomst. Ook dat is geen dogma, maar een normale handeling zoals ook bij Jezus christus, onze Heer, gebeurde. Kinderen van gelovige ouders zijn in hen heilig (1 Cor.7:14), zoals ook Jezus door zijn Vader geheiligd was (Joh.10:36) en wat niet wil zeggen dat zij ‘in een verzonnen verbond met Abraham zijn opgenomen…’, zoals ale kerken leren.
Volwassen bekering
Zolang zij zelf geen beslissing kunnen nemen, kijkt de Heer naar het geloof van de ouders, die voor hun kinderen in de geestelijke wereld op de bres staan. Zij heiligen hen dagelijks, dat wil zeggen, zij zonderen hen af van de duivel. Zodra de jaren van onderscheiding gekomen zijn, moet het kind echter zelf zijn keus bepalen. Dan zal hij, net als zijn ouders, zich moeten bekeren tot God en Jezus als zijn persoonlijke Verlosser aanvaarden.
‘Zie, hier is de Christus. Geloof dat niet!’ (Mattheüs 24:23).
De jongeren waar het hier over ging, zullen ongetwijfeld deze stap gedaan hebben. Deze ‘rebellen’ hebben zich buiten hun kerk georiënteerd op de wil van God en hebben de noodzaak ingezien van de Bijbelse volwassendoop in water. Net als hun Heer en Meester, Jezus Christus. Zij wilden gehoorzaam zijn en lieten zich dopen. Omdat het hoort in het herstelplan van Gods schepping. Volkomen terecht zeggen zij dat zij God meer willen gehoorzamen dan een zoveelste leer van mensen. Dat komt hard aan voor de kerken, maar de volwassendoop is door en door Bijbels. Het is dan ook een belediging voor Jezus Christus om hier smalend te spreken over ‘overdopen’ en het als een kwaad af te schilderen.
Verder zegt deze dominee:
- “Als de Bijbel spreekt van het God meer gehoorzaam zijn dan de mensen, dan gaat het om mensen die van God of gebod niets willen weten. Van de kerk zegt dezelfde Schrift echter dat zij het lichaam van Christus is…”
Alweer een uitspraak die aanvechtbaar is. De noodzaak van het ‘God meer gehoorzaam zijn dan mensen’, geldt heus niet alleen de heidenen. Ook een christen wordt van tijd tot tijd voor de keus gesteld: ‘wil ik ook in dit facet van mijn leven de Heer onvoorwaardelijk dienen?’ Deze dominee zegt: ‘de kerk is het lichaam van Christus’ en suggereert in dit verband dat iedereen de kerk moet gehoorzamen (vrijwel gelijk aan Rome). Terwijl de Woorden van God leren dat de kerk haar Héér gehoorzaam moet zijn! In Openbaring 2 en 3 kan men lezen hoe de kerk wordt opgeroepen om terug te keren tot haar eerste liefde, trouw te zijn, de waarheid vast te houden, op te staan uit de geestelijke dood, het woord van God te bewaren, zich geestelijk te kleden en ogenzalf te kopen, zodat zij de eindoverwinning behaalt.
De val van Babylon – Het vonnis over de hoererende kerk
De kerk van Jezus Christus, zijn gemeente, staat volop in de branding. De satan, Gods grote tegenstander, valt haar met groot fanatisme aan. Vooral met valse leringen, die het doel van God met de mens willen ondermijnen. Verder spreekt het boek Openbaring over een schijnkerk, over Babylon, de valse kerk die in één uur wordt verwoest (Op.18:1-14). Wanneer men zich er op beroemt om deel uit te maken van ‘de kerk’ dient men zich in alle ernst af te vragen of dit dan wel echt de ware kerk van Jezus Christus is. ‘Wat noemt u mij Heer, maar doet niet wat Ik zeg?’ vroeg Jezus al aan de theologen van zijn tijd. Ook zij meenden leiders te zijn van de ware kerk. Ze hadden het mis en niet zo’n beetje ook. Ook van hen kon gezegd worden:
- ‘U zegt: ik ben rijk en ik heb mij verrijkt en heb aan niets gebrek en u weet niet, dat u de ellendige, jammerlijke, arme, blinde en naakte bent’ (Op.3:17).
Voor veel kerkformaties in deze dagen geldt hetzelfde. Nóg erger wordt het wanneer men daar de mensen die deze armoe ontvluchten en de Heer willen gehoorzamen, gaat beschuldigen van kwaad. Laat men toch allereerst het aanwezige kwaad in eigen kerk uitbannen. Laten de afgedwaalde kerken ‘ogenzalf kopen’, zodat zij eindelijk eens kunnen zien. Dan zullen zij ‘misschien’ oppassen om kinderen van God te belasteren, gelovigen die gehoorzamer zijn aan de Heer dan zij die het toch zo goed zouden moeten weten.
In stilte overdopen mag dan niet geaccepteerd zijn, openlijk een ‘besprenkeling’ handhaven en verdedigen, die geen doop IN water is, is vele malen erger!
************
Gerelateerd:
Waarom de babybesprenkeling verworpen moet worden! >>>>>