De bloeiende wildernis

  • ‘De woestijn en de dorre plaatsen zullen vrolijk zijn, de wildernis zal zich verblijden en in bloei staan als een roos’ (Jesaja 35:1)

De eerste reactie na het lezen van dit Bijbelvers kan zijn: ‘Dit is toch een onmogelijkheid, een wildernis in bloei!’ En toch wordt in dit bijzondere hoofdstuk veel gesproken van vruchtbaarheid, schoonheid en heerlijkheid, daar waar eerst dorheid en woestijn was. En ook: ‘Want in de woestijn zullen wateren zich een weg banen en beken in de wildernis. Het dorre land zal tot een waterpoel worden, het dorstige land tot waterbronnen’ (6-7). Is het mogelijk dat een leven, gesymboliseerd als een en al wildernis, weer tot bloei kan komen? Ja, dat is te lezen in de Bijbel. Die noemt het natuurlijke leven van de mens het ‘vleselijk leven’, m.a.w. de natuur van de gevallen mens, naar lichaam, ziel en geest. Dit leven kan God geen plezier geven en is een wildernis, een woestijn, een land zonder water; waar geen enkel geestelijk contact met God aanwezig is. Alleen als Gods Geest – die van Hemzelf uitgezonden is – in uw hart woont, kan uw geestelijk leven tot bloei komen. De profeet Jesaja roept uit:

  • ‘Totdat de Geest uit de hoogte over ons uitgegoten wordt. Dan zal de woestijn tot een vruchtbaar veld worden en het vruchtbare veld zal als een woud beschouwd worden’ (32:15).

Dus, alleen als God zijn Geest zendt, verandert de woestijn in een vruchtbaar veld. Zo was het ook met de 120 leerlingen op die Pinksterdag, toen zij allen vervuld werden Gods Geest. De mensen die toen leefden, begrepen dit niet; ze werden verworpen, door de toenmalige vrome wereld, maar voor degenen die het ontvingen was het iets wonderbaarlijks; hun woestijn, hun wildernis begon te bloeien. Het is geweldig om te lezen over deze Goddelijke uitstorting van Zijn Geest over de mensen en het resultaat daarvan (Hand.2). De les van dit gebeuren is: ‘niet door kracht, noch door geweld, maar door Mijn Geest zal het gebeuren’ (Zach.4:6).

Hoe is het toch mogelijk dat er vooral ernstig kijkende kerkmensen zijn, die zeggen en leren: ‘Dat was toen wel, maar is nu niet meer nodig, want nu hebben wij de Bijbel en openbaart God zich niet meer op die manier.’ Waar staat het geschreven, dat het alleen voor die tijd was en niet meer voor nu? De Woorden van God blijven waarachtig en trouw en zullen in vervulling gaan voor hen, die zich werkelijk aan die Woorden onderwerpen. Anderen zeggen: ‘Dit heeft betrekking op Israël, als straks heel Israël verlost zal worden en God de Geest en de genade zal uitstorten op hen’ (Zach.12:10). Maar dan moeten Petrus en ook Paulus zich hebben vergist als zij getuigen ‘dat Gods Geest ook was uitgestort op de heidenen, zoals op hen die Joden waren’ (Hand.2:39; 10:34-47; 19:6).

De Woorden van God zijn nog altijd de waarheid. Er is een mogelijkheid dat de wildernis zal bloeien als een roos, omdat Christus gestorven, opgestaan en naar de hemel gegaan is. waar Hij zit aan de rechterhand van God, waar Hij bidt tot de Vader en Gods Geest uitgestort wordt op diegenen die daarom bidden. Wanneer Gods Geest door uw woestijn waait, zal Christus deze maken tot een hof van de Heer, een Eden. Blijdschap zal daarin gevonden worden, dankzegging en luid gezang (51:3). Dan hebt u de bron zelf in u, zoals Christus ook gezegd heeft:

  • ‘Maar het water, dat Ik hem zal geven, zal in hem worden een fontein van water, springende tot in het eeuwige leven’.

Hoeveel kerkmensen zijn blind en doof voor deze heerlijke waarheden? Ze blijven op een afstand staan, terwijl God ook in hun leven dat wonder van genade wil volbrengen. Daarom, ga tot de Bron van alle goede gaven en volmaakte zegeningen van God en Hij zal de kracht uit de hoogte over u uitgieten en ook de wildernis zal bloeien als een roos!