- ‘In de ark werden slechts enkele mensen, acht in totaal, van de watervloed gered en dat water, wat een afbeelding is van de doop, behoudt nu ook ons. Maar niet als een verwijderen van het vuil van het lichaam, maar een gebed van een goed geweten tot God’ (1 Petr.3:20,21)
Filosofie van mensen
Er kunnen jaren voorbijgaan, voordat men verlost wordt van een kerkelijk en on-Bijbels denken. Veel kerkgangers hebben bijvoorbeeld moeite met het feit dat men in Christus rechtvaardig is. Zij houden liever vast aan het zondaar blijven tot de dood. Zij accepteren niet dat zij door het geloof met God een goede band hebben, maar staan er liever alleen bij stil dat zij “dagelijks hun schuld groter maken…” Zij zien zichzelf niet als medewerkers van God, waardoor zij meer dan overwinnaar zijn. Nee zij belijden met het standaard avondgebed constant: “Wij hebben de dag niet doorgebracht zonder tegen God groots gezondigd te hebben…”
Geen inzicht in de Bijbel
Ook in het formulier van de babybesprenkeling komt deze tweeslachtigheid naar voren. De babybesprenkeling gaat van de gedachte uit, dat de baby’s van gelovigen in zonde ontvangen en geboren zijn. Maar tegelijkertijd vraagt het de ouders wél te belijden, dat hun kleintjes in Christus geheiligd zijn en daarom als leden van zijn gemeente gedoopt horen te zijn. In een aantal kerkelijke blaadjes lazen we:
- “Het oude doopformulier verbindt op deze manier zonde en seksualiteit onlosmakelijk met elkaar.’
- ‘Augustinus zag de zonde liggen in de verwekking en in het seksuele leven met zijn wellust en hartstochten…”
Ondanks deze opvatting zouden de baby’s toch in Christus geheiligd zijn? Het wordt in de kerken zelfs als ‘sacramentele heiligheid’ gezien! Wat moeten we ons hierbij voorstellen? Kerken noemen sacramenten: ‘heilige zichtbare tekens en zegels’, dus de besprenkeling geeft dubbele heiligheid? Het zou een heiligheid betekenen, die door een heilig teken gegarandeerd wordt? Alsof het ‘ontvangen van een baby’ een dubbele zonde is. Bij de gemeenschap tussen man en vrouw, waarbij van ontvangen sprake is, wordt echter niet de zonde, maar het leven doorgegeven. En alle leven is uit God.
Zonde is géén erfgoed
Genade is geen erfgoed, maar zonde óók niet. Men spreekt wel over erfzonde, maar men weigert dit bewust te omschrijven. In de kerken is nog steeds discussie hoe men de erfzonde kan definiëren. De meest acceptabele omschrijving lijkt de volgende:
- “De erfzonde is, naar het ons voorkomt, de situatie waarin de mens zich bevindt sinds en door het feit, dat hij als mens ontstaat in een wereld, waarin de zonde is binnen getreden…”
Dit is een wel erg vage omschrijving, alsof zonde een situatie is. Jezus Christus is echter niet gestorven om mensen van een vage situatie te reinigen of te verlossen, maar van de persoonlijke contacten met satan en zijn demonen en de gevolgen van deze satanische bindingen.
In Romeinen 5:12-21 staat dat door Adam de zonde in de wereld gekomen is. De schepping was in Adam geheiligd, want hij moest haar bewaren en bewaken voor de vijand. Na zijn val kregen de demonen van de duisternis in de zichtbare wereld vrij spel. De macht was toen in handen van de overste van deze wereld gekomen. Alle mensen werden zijn slaven, doordat zij niet Gods wil maar satans’ wil gehoorzaamden. De schepping zucht onder dit juk. Al het nieuwe, menselijk leven dat uit God op deze aarde kwam, probeert de vijand van begin af aan te onderwerpen en in zijn invloedssfeer te brengen en is daar vandaag steeds fanatieker mee bezig.
De genade van de laatste Adam
Wanneer nu in de nieuwe schepping de genade door de laatste Adam (Jezus Christus) in de wereld komt, geldt deze ook voor alle mensen. Maar of men haar ontvangt, is afhankelijk van wil en geloof. Ook bij de genade is geen sprake van erfgoed.
Als kind geheiligd in zijn ouders
Het kind van de gelovige is m.b.t. zijn behoud, zowel ten opzichte van de zonde als van de genade in een gunstiger positie dan het kind van de ongelovige. Want de Bijbel leert niet dat een kind in Christus geheiligd is, zoals in het doopformulier beweert. Nee, er staat dat dit kind in de gelovige ouders(!) geheiligd is, zoals ook een ongelovige man geheiligd is in zijn gelovige vrouw (1 Cor.7:14). Uitdrukkelijk wordt gezegd dat onze kinderen niet onrein, maar heilig zijn. Voor hen is het Koninkrijk van de hemelen en zij zijn het erfdeel van de Heer. Het Woord van God mag niet krachteloos gemaakt worden zoals de bewering in het doopformulier dat de kinderen daarnaast óók nog “aan de verdoemenis onderworpen zijn…”, dus kinderen van de hel zijn. Dit verklaart wel de twijfelachtige houding t.o.v. de vraag hoe het zit met ongedoopte, gestorven kinderen.
In het tijdperk van de schaduwen, waarin men geen goed Godsbeeld bezat, wordt in Job 14:4 gevraagd: ‘Komt ooit een reine uit een onreine?’ Wanneer nu de Heer zelf de mens rein verklaard door het Woord, hoe kan dan uit een reine een onreine geboren worden (Joh.15:3)? Gelukkig hebben wij de enkel goede God door Jezus Christus leren kennen. Daardoor weten we: Kinderen zijn niet onrein, maar heilig! Onreine geesten van zonde en ziekte proberen soms al voor de geboorte binnen te dringen of het kind te bedreigen, maar de gelovige ouders heiligen hun kind. Zij doen dit door het te beschermen en te bewaken, door zich op te stellen tegenover de onzichtbare demonen van zonde en ziekte die het kind dreigen te beschadigen en te binden. Waarom heeft men dan toch bezwaren tegen dit blijde evangelie?
Een baby van nature zondig en al in de baarmoeder verbonden met de satan?
In het doopformulier wordt gedankt en geloofd, dat God:
- “ons en onze kinderen door het bloed van zijn lieve Zoon, Jezus Christus, al onze zonden vergeven heeft…”
Snel gelezen, klinkt dit aannemelijk, maar dan is de vraag: wélke zonden worden een onschuldige baby vergeven? Hier is sprake van kwijtschelding van ongerechtigheid, die zowel de ouders als de baby hebben gedaan. Zo maakt men de zonde tot een abstract begrip. Zonde is dan niet langer een daad die door de mens doet als slaaf van de satan.
De zonde al hébben. Dus als embryo of baby al zondigen… (sic).
Het is dus een valse filosofie van mensen om onderscheid te maken tussen zonde hébben en zonde doén. Volgens de Bijbel heeft een baby noch goed, noch kwaad gedaan. Het kind mist ook de onderscheiding tussen beide en het is ook niet in staat te kiezen. Kleine kinderen vormen een aparte categorie, waarbij geen sprake is van bekering of van (veronderstelde) nieuwe geboorte. In de samenkomst van de gemeente van Christus worden bij de kinderen de handen opgelegd, zoals Jezus dit ook deed: ‘Hij omarmde ze en hun de handen opleggende, zegende Hij ze’ (Marc.10:13). De babybesprenkeling heeft niets met zegenen te maken, de handoplegging wel.
De zondvloed als beeld
In de dagen van de zondvloed waren er twee soorten mensen: gehoorzamen en ongehoorzamen. ‘Die vroeger ongehoorzaam geweest waren’ verdronken, maar de gehoorzame Noach werd met zijn gezin gered. Als Noach uit de ark gaat, is hij met zijn kinderen het beeld van de nieuwe mensheid, waarmee God de aarde gaat bevolken. In 1 Petrus 3:21 staat:
- ‘en dat water is een symbool van het water van de doop, waardoor u nu wordt gered. De doop wast niet het vuil van uw lichaam, het is een vraag aan God om een zuiver geweten.’
Hier kunt u om vragen dankzij de opstanding van Jezus Christus. Alle óngehoorzamen zijn onder de toorn van God:
- ‘Wie de Zoon ongehoorzaam is, zal het leven niet zien, maar de toorn van God blijft op hem’ (Joh.3:36). ’God geeft de ongehoorzamen over aan de zondvloed van de demonen van de duisternis’ (Rom.1:28).
Hier heerst de dood als koning. Maar wie gehoorzaam geworden is aan het onderwijs, ‘dat u overgeleverd is en vrijmaakt van de zonde, die is in dienst gekomen van de gerechtigheid’ (Rom.6:18). De mens die niet gehoorzaamt aan wat de Heer geboden heeft, blijft onder de toorn van God en komt daarin om. Hij die naar het evangelie luistert en zich bekeert, wordt opnieuw geboren, wordt vrijgemaakt uit de toorn van God en gered in Jezus Christus, de ark van het behoud.
Het oude leven wordt prijsgegeven aan de dood, maar het nieuwe staat met Christus op. Symbolisch wordt dit voorgesteld door de overgave van het lichaam om IN HET WATER begraven te worden en met achterlating van het oude op te staan tot een nieuw leven. Daarom is de volwassendoop IN water een daad van een gehoorzaam mens. Door de opstanding uit het watergraf rekent hij zich bewust tot de nieuwe schepping van God. Het oude is voorbijgegaan en alles is nieuw geworden. Bij de Bijbelse waterdoop wordt de oude mens begraven en de gehoorzame nieuwe mens staat op. De oude mens is het werkterrein van ‘de demonen die nu werken in de kinderen van de ongehoorzaamheid’ (Ef.2:2). Al deze machtige waarheden, die in de doop hun beeld vinden, hebben voor een baby geen enkele betekenis, maar wel voor een volwassene!
Opstanding
Het nieuwe levensbeginsel blijft dus in de doop aanwezig. Het is uit God geboren. Daarom wordt de doop een ‘gebed van een goed geweten’ genoemd. Het nieuwe leven dat uit het watergraf opstaat en vergeving van zonden ontvangen heeft, richt zich tot Jezus Christus, zijn Verlosser, met het gebed om Gods Geest. Deze is noodzakelijk om dit leven met kracht te versterken naar de innerlijke mens, om hem in alle opzichten te laten groeien naar God toe. Daarom kan uit de ziel van een baby geen gebed opstijgen om deze heerlijkheid te mogen ontvangen. De apostel merkt op: ‘door de opstanding van Jezus Christus’.
De ongehoorzame oude mens gaat bij zijn doop het dodenrijk in. Hij ‘wordt gedood naar het vlees, maar lévend gemaakt naar de geest’ (1 Petr.4:6). De nieuwe mens staat op uit de dood tot het nieuwe leven. Deze scheiding tussen de natuurlijke oude mens en de geestelijke nieuwe mens doet pijn. De dood maakt immers altijd scheiding. De natuurlijke mens gaat onder en de geestelijke wordt vrijgemaakt van de zonde. Bij het opstaan uit het watergraf worden alle contacten met de dood verbroken.
Een nieuwe plant met nieuwe vruchten
De Bijbelse doop wordt in de Bijbel ook door andere beelden weergegeven. Jezus gebruikt het beeld van de tarwekorrel. Deze valt in de aarde en sterft. Het levensbeginsel sterft echter niet, maar hieruit groeit de scheut die zal opgroeien tot een nieuwe plant om nieuwe vrucht voort te brengen. Dit beeld laat opnieuw zien dat alleen opnieuw geboren mensen, die onvergankelijk leven bezitten, zich kunnen laten dopen. Zoals er geen nieuwe plant opschiet uit een begraven keisteen, zo zal uit de dode en niet opnieuw geborene, een nieuw leven tevoorschijn komen. Alleen kinderen van God bezitten iets dat uit het watergraf kan opstaan. Zij moeten ondergedompeld en begraven worden om geestelijk te getuigen dat zij in Christus’ dood gedoopt zijn. Zij zijn geestelijk samengegroeid met wat gelijk is aan zijn dood (Rom.6:4,5). De geestelijke, onzienlijke, innerlijke mens staat op en het gereinigde geweten, dat geen besef meer heeft van schuld, zendt zijn gebed op in de hemelse gewesten (Hebr.10:22).
Bidden om Gods Geest
De Vader belooft Zijn Geest te geven aan hen die Hem erom bidden. Door de doop met Gods Geest krijgt de nieuwe schepping niet alleen deel aan de opstanding, maar ook aan de hemelvaart. Zij komt daardoor in de hemelse gewesten:
- ‘En heeft ons mede opgewekt en ons een plaats gegeven in de hemelse gewesten, in Christus Jezus’ (Ef.2:6).
Ook van dit burgerschap in de hemelen heeft de besprenkelde baby geen enkel besef. In deze geestelijke wereld worden alleen kinderen ingevoegd, die niet uit de wil van de man of vrouw, maar uit Gód geboren zijn. De doop door onderdompeling met zijn diepe betekenis is geen verzinsel van mensen, maar het is een gebod van de Heer. Jezus zelf zei:
- ‘Ga dus op weg en maak alle volken tot mijn leerlingen, door hen te dopen in Mijn Naam.’
Zoals Johannes de Doper gezonden was om te dopen, zo stuurt de Heer ook nu zijn medewerkers uit om hen, die het onderwijs aanvaarden, te dopen IN water en niet te besprenkelen!
De enorme haat tegen de volwassen waterdoop
Deze Bijbelse doop is zó belangrijk dat de satan (en mét hem miljoenen zich christelijk noemenden) tegen geen enkele goddelijke instelling zich zo fel verzetten als tegen de doop IN water. Wanneer u in gehoorzaamheid de weg van God wilt gaan, zult u weerstand ondervinden van uw kennissen, werk, kerkenraad, hele dorpen, ouders, kinderen en van allen die de babybesprenkeling geaccepteerd hebben. U zult als paria behandeld worden en zelfs uw werkomgeving verliezen (Webb.). Maar u zult moeten kiezen. U zult moeten gehoorzamen zoals Noach, de brenger van de gerechtigheid van God. Hij stond tegenover een mensheid van +/- 20 miljard zielen!
Sta op, laat u dopen
Beste man en vrouw, wat is de oorzaak dat u nog niet op Bijbelse wijze gedoopt bent? De babybesprenkeling is géén doop:
- ‘Nu, wat aarzelt u nog? Sta op (baby’s staan nog niet)! laat u dopen en uw zonden afwassen onder aanroeping van Zijn Naam’ (Hand.22:16).
Voldoe niet langer aan de fantasie van mensen, maar aan de waarheid van God. Stel het niet langer uit, want de Heer zal u zegenen.