Een dubbelhartig mens is de Heer een gruwel en hij zal niets ontvangen omdat hij niet één is (Jac.4:3). Hij is een gespleten en gebonden mens. Aan gebonden mensen merk je dat de duivel de overhand krijgt als het erop aan komt. Ze gaan met stemverheffing spreken als ze gestrest raken of als er meningsverschillen zijn binnen het gezin, de familie of in een ander verband. Ze zijn niet één in zichzelf en isoleren zich. Opnieuw geboren christenen hebben geen moeite om met anderen te leven. Zij kunnen God danken dat met Gods Geest ook Gods liefde in hun hart is uitgestort (Rom.5:5). Dat is de liefde zoals Jezus die had door Zichzelf te verloochenen om de mensheid te redden:
- ‘Ik heb ze liefgehad tot het einde’.
- Paulus zegt in Efeze 4:3-6: ‘Doe er alles aan om de eenheid van de geest te bewaren door de band van de vrede: één lichaam en één Geest, zoals u geroepen bent tot één hoop van uw roeping, één Heer, één geloof, één doop, één God en Vader van allen, Die boven allen en door allen en in u allen is.’
De roeping van christenen is dat zij gemeenschap hebben met Jezus. De hoop die zij hebben is dat zij uiteindelijk met Hem zullen zitten op de troon van Gods. Hun roeping gaat zover dat zij met God gelijk zullen zijn. Zij hebben samen één Bijbels gelegd fundament. Er is maar één doop, daarmee getuigen ze van hun geloof. Er is maar één doop met Gods Geest, waar zij mee willen aangeven dat zij één willen zijn met God en met zijn gedachten. Er is géén andere god in hun denken en zij zijn géén bezet gebied. Zij hebben één God en Vader. Uit de Vader komen alle gedachten tevoorschijn, Hij is de Vader van de inspiraties. Uit Hem komt de nieuwe mens tevoorschijn door de Woorden van God. Zij zijn opnieuw geboren door het eeuwig levende woord en de levende gedachten van God. Dat is de eenheid waar zij naar streven. Zij zijn samen één als zij zelf allemaal één zijn. Zij denken, doen en spreken dan hetzelfde; de woorden van God.
Oecumenische rampen
Vandaag is men ook op zoek naar eenheid, maar dat is niet de eenheid waar Jezus hier over spreekt. Zij zoeken de oecumene, maar die is niet geestelijk. Zij zeggen niet: ‘Wij zijn één omdat wij één van gedachte en geloof zijn en wij samen die ene God hebben’. Nee, zij zoeken een eenheid in de organisatie en het openbaar optreden met shows, vlaggen zwaaien, dansen, vallen in de geest en veel lawaai, maar niet naar het plan van God met de mens: ‘zodat zij volmaakt zijn tot één’. Als ware gelovigen één zijn, zijn ze volmaakt en zonder vlek of rimpel. Maar in de oecumene zoekt men de eenheid op een lager niveau. Het is het samen doen, samen je naam onder één noemer zetten, samen ontwikkelingshulp bieden en je vooral vernederen voor de satan door hun eeuwige, geliefde en gekoesterde zelfverwerping. Hele gemeenschappen gaan er aan kapot.
De basis is heel smal, want over heel veel zaken is men het niet met elkaar eens. Misschien zingen ze leuke liedjes met veel lawaai, maar de doop met Gods Geest wordt nauwelijks geleerd: ‘dat was iets van vroeger.’ Men begint wel in de geestelijke wereld, maar gaat uit elkaar als het aankomt op de uitleg van de Woorden van God. Zo houdt de één vast aan de uitverkiezing, de ander aan de Israëlleer, weer een ander aan ‘het goed doen’ voor uitgekookte en bewust parasiterende landen. En weer een ander aan de Maria aanbidding. Maar de leer van de strijd in de hemelse gewesten wordt nergens erkend en geleerd. Zo ontstaat er chaos en verwarring i.p.v. eenheid.
De zoveelste ‘eenheid in Christus’ met veel lawaai
Men zegt: Eendracht maakt macht, maar is dat wel zo? Het is maar de vraag waar die eendracht uit bestaat. Je kunt wel fijn samen in een gebouw of stadion het liedje zingen ‘Eén in de naam van Jezus’, maar is er wel sprake van eenheid? In de geestelijke wereld zeker niet!
Het grote Babylon – Moeder van alle hoeren
De gemeente van Jezus Christus heeft zijn eigen identiteit, iets dat hen kenmerkt: de leer van Jezus over de hemelse gewesten. Als de gemeente met andere kerken samen zou gaan, zou men een deel van de eenheid en identiteit verliezen. Denk bijvoorbeeld hoe de gemeente zichzelf zou verliezen als ze samen met de katholieken en Mormonen het avondmaal zou moeten vieren. Of wat vandaag veel gebeurt: ‘gezellig samen eten met alle soorten godsdiensten’. De eenheid met Jezus Christus gaat zo verloren. Dan zou de eigen identiteit opgeslokt worden door de massa en is er een zichtbare, massale eenheidskerk. Wee, het grote Babylon! (Openb.17.1-8).
Opnieuw geboren christenen willen hun identiteit hebben in de hemelse gewesten, daar willen zij kenbaar maken dat zij gemeenschap hebben met de Vader en de Zoon. Zij hebben geen belang bij een organisatie op aarde, maar zij willen één zijn met Jezus Christus en met God, zoals zij samen één zijn. Zij zoeken hun kracht en eenheid in een geestelijke eenheid. Het is niet belangrijk of er over 50 jaar nog een gebouw staat en er nog een samenkomst wordt gehouden. Als zij de eenheid in de geestelijke wereld maar niet verliezen. Ook nu is er tijd van afval, waardoor gemeenten verdwijnen, zoals de gemeenten van Efeze, Laodicea en Pergamum zijn verdwenen (Openb. 2 en 3). Alle gemeenten uit het toenmalige Turkije zijn verdwenen! Op zich is dat niet erg, het is allemaal maar tijdelijk, als men maar op zoek blijft gaan naar de eenheid in de geestelijke wereld, want die is eeuwig.
De leer van het koninkrijk van de hemelen
Kinderen van God willen zich identificeren met de tempel van God die in de hemel is, met het nieuwe Jeruzalem, ‘onze moeder’ (Openb.11:19, 21:1-3). Daar krijgen zij hun gedachten van. Zij willen zich voegen bij het hemelse leger en overwinnen. Niet overwinnen op de aarde maar in de hemel. Zonen van God hoeven niet op aarde verbonden te zijn met andere groeperingen. Zij kijken niet naar de grootte van de organisatie, zodat ze steeds meer kunnen gaan doen, want dat ‘meer doen’ gebeurt op aarde in de natuurlijke wereld. Zij zijn niet identiek aan andere gemeenten of kerken, de duivel heeft zijn dwalingen overal geïnfiltreerd. Jezus zegt over de vele antichristenen:
- ‘Zij zullen valse leringen bedenken, die zelfs de uitverkorenen zullen verleiden’.
De Pinksterbeweging heeft ooit alleen de doop in Gods Geest gebracht, een heel belangrijke sleutel, maar daarna heeft het alleen de aarde gebracht i.p.v. het koninkrijk van de hemelen. Al is de gemeente van Jezus Christus nog zo klein van aantal, zij heeft haar kracht in de hemel, daar is haar plaats. Jesaja 14:1 en 2 zegt: ‘Ik zal mijn volk brengen op eigen grond, op de grond van de Heer, in eigen land’. Dat is het koninkrijk van de hemelen en dat is de eigen grond. Opnieuw geborenen willen niet in de chaos en verwarring leven, zij willen één zijn van denken. Zij zeggen: ‘Kom ga met ons en doe als wij en de Heer zal je zegenen’. Zij twijfelen niet aan de leer die zij brengen. Door het geloof willen zij zichtbaar maken wat de Heer hen geopenbaard heeft. Dat is de strijd zoals Paulus zei:
- ‘Ik heb de goede strijd gestreden, ik heb het geloof behouden. Nu wacht mij de krans van de gerechtigheid, die de Heer, de rechtvaardige rechter, aan mij zal geven op die dag, en niet alleen aan mij maar aan allen die met liefde hebben uitgezien naar zijn verschijnen’ (2 Tim.4:7,8).
Zo gaat ook deze website door met het brengen van de leer van het koninkrijk van de hemelen in een wereld, waarin men ‘de eenheid in Christus’ loochent. Men doet maar wat. In de wereld is de Oecumene het einddoel waar men gedachten kan uitwisselen en men het gezellig met elkaar heeft. Vergelijk het met een gezin: als dát het einddoel is moeten de kinderen op latere leeftijd allemaal in de buurt blijven wonen. Op die manier worden de kinderen nooit volwassen en zelfstandig. Zij krijgen geen eigen identiteit maar worden een deel van de gehersenspoelde massa. En dit is een vast gegeven: de massa heeft niet gelijk!
De gemeente is een gezin waarbij iedereen zijn eigen identiteit heeft en zich kan ontwikkelen om zelfstandig en volwassen te worden. God wil individuen, persoonlijkheden en koningen laten opgroeien:
- ‘Zodat zij mogen begrijpen wat de gemeenschap aan het geheimenis inhoudt, dat door de eeuwen heen verborgen is geweest in God, Die alle dingen geschapen heeft door Jezus Christus, zodat nu door de gemeente aan de overheden en de machten in de hemelse gewesten de veelvuldige wijsheid van God bekendgemaakt zou worden, volgens het eeuwige voornemen dat Hij gemaakt heeft in Christus Jezus, onze Heer… (Ef.3:9-11).
- ‘En Hij heeft sommigen gegeven als apostelen, anderen als profeten, weer anderen als evangelisten en nog weer anderen als herders en leraars, om de heiligen toe te rusten tot het werk van dienstbetoon, tot opbouw van het lichaam van Christus’ (Ef.4:11,12).
In de gemeente heeft ieder zijn plaats en zijn inbreng naar de mate van het geloof en zijn ontwikkelingsfase. Vanuit de eenheid met God komt ieder tot zijn recht zoals God het bedoeld heeft.
De antichristenen (veel voorlopers op aarde) en de nog kómende antichrist
De antichrist wil ook een eenheid (Op.13:11). In Babel heeft God het verhinderd toen zij één van taal en één van spraak wilden worden (Gen.11:1-9). Aan het einde van de dagen staat dé zoon van het verderf op (er zijn al veel antichristenen hem voorgegaan, 1 Johannes 2:18). Deze grote zoon van het verderf verheft zich tegen alles wat God of voorwerp van verering heet, zodat hij zich in de tempel van God (de mens) zet, om aan zich te laten zien, dat hij een god is. De antichrist verzet zich, hij duldt geen andere goden naast zich. Hij wil alle macht, hij zet zich in de tempel van God en zegt: ‘Ik ben god’. Hij wil niet dat de mensen nog geïnspireerd worden door alle mogelijke machten, hij wil alle eer zelf ontvangen.
Armageddon
Aan het eind van de tijd vindt er een krachtmeting plaats tussen dé antichrist en Jezus Christus, tussen de gemeente van de antichrist en de gemeente van Jezus Christus. Welke eenheid zal het winnen?
In Openbaring staat:
- ‘Zij hebben hem dankzij het bloed van het Lam en dankzij hun getuigenis overwonnen. Zij waren niet aan het leven gehecht en hebben hun dood aanvaard’ (Op.12:11).
Het beest uit de afgrond en dé antichrist. Samen naar de vuurpoel gevlucht om daar voor eeuwig te branden
De hemelse slag bij Armageddon, waarna de antichrist, samen met zijn beest uit de zee, Apollyon, zich levend in de vuurpoel werpen. Er is in de hele kosmos geen plaats meer voor hen. Dé antichrist is de eerste mens die één is in de onzuiverheid, in de zonde.
Maar dan is óók de gemeente van Jezus Christus geopenbaard, een gemeente zonder vlek of rimpel. De zonen (en dochters) van God zijn geopenbaard. De gemeente is er om de zonen van God voort te brengen en zij zullen tevoorschijn komen door deze boodschap van het Woord van God!