Wie dorst heeft mag drinken!

Die Jan toch, ziet die er even stoer uit, wat een fanatiek mannetje. In vol ornaat, als een echte honkballer. Dat is hij ook, daar is hij zelf heilig van overtuigd. Kijk maar eens hoe hij op het veld z’n best doet. De trainer is erg tevreden over hem. Hij kan een hele goeie worden, zeggen sommigen van de omstanders. Met plezier bekijken ze de acties van het kereltje. Maar nu heeft onze kleine sportman dan toch even z’n bat erbij neergelegd. Dorst! Dat is het enige waar hij zich druk om maakt.

Dorst, vreselijke dorst! Ha, wat kan een slok water dan een traktatie zijn. Water, heerlijk! Ook al drinkt iedereen uit hetzelfde glas. Je moet maar een ontzettend droge keel hebben, dan kijk je niet zo precies. Dorst, je kunt ermee tobben. En de oplossing is zo eenvoudig: water.

Ja, het ‘redmiddel’ is doodsimpel: gewoon water. Wanneer dat tenminste aanwezig is. Zo zijn er verschillende gebieden op de wereld waar het lessen van de dorst niet zo eenvoudig is. Als er dan al water beschikbaar is, kan het lang niet altijd zomaar gedronken worden. Het drinken ervan kan een fikse ziekte tot gevolg hebben. Nee, gezond water is niet altijd iets vanzelfsprekends en, als we de berichten goed begrepen hebben, is het ook in ons welvarende land een steeds moeilijker wordende zaak om drinkwater te maken. Toch willen we hier geen reclame maken voor waterleidingbedrijven, hoe nuttig deze ook mogen zijn.

We schrijven hier over: dorst. Naast de betekenis van: ‘lichamelijke behoefte om te drinken’, kennen wij dit woord ook nog in andere zin: ‘sterk verlangen, begeerte’. Zo kun je dorsten naar eer, naar geld, naar bezit. Dorst naar dingen die in de zichtbare wereld belangrijk kunnen zijn.

Toch is er ook nog een ander soort dorst: een hevig verlangen naar innerlijke rust, naar geestelijke zekerheid. Daar willen we het hier over hebben. Want al zitten we hier ver van de Sahara, toch bevinden velen zich vandaag in de woestijn. Hun leven is dor en doods. Echt blij kunnen ze nooit zijn. Hooguit blij doen, maar dat is niet echt. In het natuurlijke leven gaat het hen misschien voor de wind, maar innerlijk blijft hun leven leeg en arm.

Eigenlijk weten ze wel waar het om gaat. Vroeger hebben ze van God gehoord, ze hebben zelfs in Hem geloofd. Maar dat is verleden tijd. Ze ‘doen nergens meer aan’, zeggen ze. Ze kozen de ‘vrijheid’. Dat is een lelijke misrekening geworden. Hun zielenleven verarmt. Ze hebben dorst. In hen leeft een hevig verlangen naar een ander, beter leven. Vrede met God willen ze, zekerheid dat het met Hem allemaal in orde is. Niet langer heen en weer geslingerd worden tussen hoop en vrees. Voor zulke ‘dorstigen’ hebben wij een heerlijk bericht. Namens God mogen wij hun zeggen:

  • ‘En laat hij die dorst heeft, komen en laat hij die wil, het Levenswater nemen, voor niets’.

U vindt deze uitnodiging in het laatste Bijbelboek: Openbaring 22:17. En om het nog duidelijker te stellen, een uitspraak van Jezus Christus: ‘

  • ‘Als iemand dorst heeft, laat hij tot Mij komen en drinken. Wie in Mij gelooft, zoals de Schrift zegt: Stromen van levend water zullen uit zijn binnenste vloeien’ (Johannes 7:37,38).

Beste lezer, waar moet u dus uw innerlijke dorst lessen? Ja juist: bij Jezus! Bij Hem alleen. Jezus zegt: ‘Wie in Mij gelooft, zal nooit meer dorst hebben’  (Johannes 6:35). Geloof in Jezus Christus, ga Hem dienen en uw leven krijgt blijvende inhoud. De dorheid verdwijnt, de blijdschap verschijnt. Echte blijdschap. Voor altijd!