Kennen en kennen is twee

In de jaren dat ik de opleiding volgde voor kleuterleidster, hadden we als één van de hoofdvakken ‘muziekkennis’. Dat betekende dat het behalen van je akte erg dubieus werd als je voor zo’n vak een onvoldoende mocht halen. Ik herinner me dat ‘muziekkennis’ een nachtmerrie voor me was, tenminste de ‘theorie’. Achteraf bekeken is het grootste struikelblok geweest, dat er erg veel ‘theorie’ voorgeschoteld werd waarvan je zelden begreep wat je er in de praktijk mee doen kon. Zo leerde ik toonladders uit m’n hoofd opzeggen – tot en met zes kruisen en mollen – van voor naar achter en van achter naar voren. Ik leerde over kwarten en kwintencirkels, moduleren en transponeren en nog veel meer moeilijks. Maar alle theorie heeft me nauwelijks liefde voor muziek bijgebracht of me geleerd de muziekwereld te begrijpen. Behalve de ‘theorie’ was er nog iets anders dat je muziekcijfer kon bepalen. Je moest op je examen ook een lied zingen. In je eentje voor de ‘commissie’. Hoera! Dat lag me meer. Zingen deed ik graag. Als kind al, bij de afwas met m’n oudere zussen. Vol overgave zong ik dus voor de commissie:

  • ‘Ik hoor trompetten klinken, de vijand is nabij’. Mijn leraar was het niet eens geweest met de keuze van m’n lied. Maar ik had doorgezet. Vooral dat tweede couplet: ‘Er is geen hulp voorhanden, voorhanden dan van God’.

Nu, als ik ergens van overtuigd was, dan wel van het feit dat ik zonder de hulp van God een onvoldoende kreeg. En zowaar, de ‘praktijk’ liet mijn cijfer doorslaan naar de goede kant. Ik haalde het, al was het met de hakken over de sloot, maar ik had mijn akte.

Waarom dit verhaal? Nou, deze ervaring heeft me geleerd dat je aan theoretische kennis zonder praktische toepassing weinig hebt. Nogmaals: al dát soort kennis heeft mijn liefde voor muziek niet vergroot! Zou het niet precies hetzelfde zijn op allerlei ander gebied? Het heeft me in ieder geval gewaarschuwd dat het met ‘Godskennis’ wel eens precies hetzelfde kon zijn.

Om de gelijkenis vast te houden: zoals ik op den duur aardig wat ‘kennis’ kreeg over muziek, zo kun je door het aanhoren van preken, het beluisteren van mp3’s en het lezen van boeken en artikelen aardig wat kennis opdoen over God. Maar leer je de Heer daar nu werkelijk door kennen en wordt je liefde tot Hem er ook door vergroot? U zult zeggen: het is toch belangrijk dat je kennis hebt van allerlei Bijbelse waarheden! Je moet toch weten dat je niet(!) in zonde ontvangen en geboren bent. En dat je niet(!) opgenomen wordt vóór de grote verdrukking. En dat God alléén maar ‘goed’ is. En dat wij het geestelijk Israël zijn en inderdaad, dat is belangrijk.

Voor mij was die muziektheorie zo belangrijk dat ik er best veel moeite voor gedaan heb om het me eigen te maken. Soms verduidelijkte het iets voor de ‘praktijk’. Maar m’n liefde voor muziek is er nooit door vergroot. Op dezelfde manier is zelden mijn kennis van God en mijn liefde voor Hem vergroot door theoretische Bijbelkennis. Om op die muziek terug te komen: toch houd ik van muziek. Want wat zong ik graag met de kinderen toen ik eenmaal voor de klas stond! En wat hebben we er met elkaar plezier in gehad om zelfs in canon te zingen: ‘De Heer roept alle kinderen’. Juf en de kinderen glommen van voldoening als dat lukte! En geen wonder ook. Bij dat zingen van die muziek in de praktijk was mijn hart betrokken.

Zou het niet hetzelfde zijn met ‘God kennen’? Hem leer je niet in de eerste plaats kennen door ‘de theorie’. Echte kennis van God krijg je slechts door de ‘praktijk’. Hoe gaat dat dan? Nou, heel gewoon. Door te doen wat God zegt. Door gehoorzaamheid. Door zijn geboden te doen. Jezus zei:

  • ‘Wie mijn geboden heeft en ze bewaart (en doet), die is het, die Mij liefheeft; en wie Mij liefheeft, zal geliefd worden door mijn Vader en Ik zal hem liefhebben en Mijzelf aan hem openbaren’ (Johannes 14:21).

Dit is het geheim! Werkelijke kennis van God krijg je door de praktijk, door ervaring. In het dagboek ‘Geheel voor Hem’ schrijft Oswald Chambers:

  • ‘Sommige mensen lezen dikke boeken over het werk van Gods Geest, maar één stap van gehoorzaamheid zou ze meer kennis van de Geest verschaffen dan al die boeken bij elkaar’.

Wilt u ook God leren kennen? Leer dan niet in de eerste plaats de toonladders uit je hoofd, maar ga een lied zingen. Of beter gezegd: Begin vandaag Gods geboden in praktijk te brengen. Wordt van een ‘Schriftgeleerde’ een ‘leerling’. Want dan, zegt de Heer Jezus in Mattheüs 13:52, kun je van je theoretische voorraad profijt hebben. Je zult wat je met je verstand geleerd hebt, met je hart en leven in praktijk moeten brengen! Zo’n overstapje van Schriftgeleerde naar leerling is geen zaak van één keer. Nee, iedere keer als je iets in praktijk brengt, word je van een Schriftgeleerde een leerling. Dat ene puntje, waarvan je diep in je hart al een poos weet dat je daarin gehoorzaam moet zijn. Datgene waarover Gods Geest tot je hart sprak, gisteren of vandaag. Praktijk geeft blijdschap, praktijk vergroot je liefde voor Hem. Gegarandeerd, je krijgt er echte Godskennis door!