Innerlijke vrede in elke situatie

Jarenlang was ze de weg alleen gegaan, de weg van het eeuwig evangelie (Op.14:6). Haar man wilde niet mee. Moeilijke jaren werden het. Verdeeldheid doet pijn. Dat voelde zij, dat voelde ook hij. En dan toch die breuk laten voortbestaan, hoe kan dat? Dat zij niet wilde veranderen, dat zij niet meer terug wilde, was wel te begrijpen. Ze was er beter op geworden. Dat zag hij wel. Maar ook hij wilde niet veranderen. Niet omdat hij zo gelukkig was, o nee. Ergens werd hij vastgehouden. Zijn vrouw bad voor hem; anderen baden met haar mee. Ze baden dat voor hem de ogen zouden opengaan. Heel wat jaren hielden zij dat bidden vol. Ze geloofden dat het zijn uitwerking niet zou missen. De gebeden werden verhoord; zijn ogen gingen open. Hij kwam. Blijdschap in de hemel, blijdschap in het gezin en blijdschap in de gemeente. Verdeeldheid veranderde in eenheid. Eenheid in de Heer. Is er iets mooiers denkbaar?

We raakten aan de praat met deze opnieuw geboren broer. We waren blij om de blijdschap die hij in de Heer had gevonden. Blijdschap en vrede. Vooral die vrede was iets wat hij hard nodig had. Aan zijn vrouw had hij gezien dat dit mogelijk is: vrede in je hart onder alle omstandigheden. Vaak maakte hij het mee dat zij in situaties terechtkwam die haar gemakkelijk in onrust zouden kunnen brengen. Maar dat gebeurde niet. Terwijl zij toch eigenlijk een type was die gauw in paniek is. Zo was het vroeger tenminste. Maar nu was ze heel anders geworden, sinds ze de boodschap van het eeuwig evangelie kende. Vooral hij die z’n vrouw zo goed kende, zag de onmiskenbare verandering in haar leven. Zoals gezegd: ook hij is gekomen. De Heer heeft hem gelokt; Gods Geest bewerkte zijn hart. Door mensen heen.

Vooral in zijn eigen vrouw zag hij wat Gods Geest in een mensenleven kan doen. De rust en vrede die van haar uitgingen, boeiden hem. Hij was eigenlijk jaloers op haar. Want zelf was hij allesbehalve een vredig persoontje. Wanneer het hem tegenzat, kon hij flink uit z’n slof schieten. Dat wilde hij niet, maar deed het wel. Kon hij zich ook maar beheersen net als z’n vrouw. Zo dacht hij, maar hij zei het niet. Toen tenminste nog niet. Nu durft hij er rond voor uit te komen dat hij al die jaren gehunkerd heeft naar diezelfde vrede in zijn hart. De vrede die hij nu ook heeft gevonden. Bij Jezus. En nu is het zaak, die vrede te bewaren in elke situatie van het leven. Dat geldt voor hem, dat geldt voor alle broers en zusters. Die vrede zal aangevochten worden!

Groei van de gemeente

Wanneer wij luisteren naar mensen die al een tijd de boodschap van eeuwig evangelie kennen en bij zo’n gemeente horen, horen wij steevast getuigenissen van wonderen die de Heer gedaan heeft. Zij belijden dat de Heer hen geholpen heeft met heerlijkheid en macht. Genezingen en bevrijdingen hebben zij meegemaakt. Dankbaar erkennen zij dat Jezus nog steeds dezelfde is. Sommigen belijden met Hebr.13:8: ‘Jezus Christus is gisteren en vandaag dezelfde, tot in eeuwigheid’. Echt iets ‘bovennatuurlijks’, denken buitenstaanders. En dat is ook zo, het is een Bijbelse waarheid; dit wordt in de praktijk talloze malen bewezen. Wonderen vonden en vinden plaats in de naam van Jezus Christus. De boodschap van het Koninkrijk van de hemelen wordt niet alleen gebracht, maar ook in de praktijk gerealiseerd. De Heer bevestigt zijn Woord met wonderen en tekens. Zo groeien de gemeenten en vindt men vrede met God en er komt innerlijke rust.

Verkeerd ingelicht

Wie dan hier en dan daar wat flarden van dit evangelie heeft opgevangen, denkt dat dit toch wel een ‘succes’-zaak moet zijn. Eén druk-­op-de-knop en je probleem is opgelost. Zo is het inderdaad wel eens verteld. Alsof het volgen van Jezus alleen voorspoed brengt. De Bijbel leert het wel anders en de praktijk toont het anders. Jezus zei: ‘Een slaaf staat niet boven zijn heer. Als zij Mij vervolgd hebben, zij zullen ook u vervolgen’ (Joh.15:20). De apostel Petrus drukte zich nog kernachtiger uit toen hij schreef: 

  • ‘Geliefden, laat de hitte van de verdrukking onder u, die tot uw beproeving dient, u niet bevreemden, alsof u iets vreemds overkwam. Maar verblijd u naar de mate waarin u gemeenschap hebt aan het lijden van Christus, zodat u zich ook in de openbaring van Zijn heerlijkheid mag verblijden en verheugen’ (1 Petr. 4:12,13).

Vervolging en verdrukking, dat staat Gods ‘geliefden’ te wachten. Maar, gelukkig, dat niet alleen. Het laatste deel van de zojuist geciteerde tekst spreekt er van: Zijn heerlijkheid zal ook in ons geopenbaard worden. Een verblijdende zaak. Wie echter meent, dat dit evangelie enkel en alleen succes en voorspoed geeft, is dus verkeerd ingelicht.

Is God veranderd?

Het volgen van Jezus brengt strijd met zich mee. Dat hebben veel gelovigen al ondervonden en dat is nog dagelijks de ervaring van veel christenen. En dan toch vrede in je hart bewaren, dat is de kunst. Want daar gaat het om: innerlijke vrede in elke situatie van het leven. Dit kan soms erg moeilijk zijn, zelfs voor hen die al heel wat vuurproeven doorstaan hebben. Iedere opgave die je te maken krijgt staat weer op zichzelf, steeds opnieuw is het weer een examen. Alleen in de kracht van de Heer kun je slagen. En die kracht geeft de Heer! Aan hen die helemaal op Hem bouwen en vertrouwen. Hoe vaak horen we het niet: ‘De Heer heeft me er wonderlijk doorheen geholpen; ik stond gewoon versteld van mezelf, dat ik zo rustig bleef’. Het gaat dan over situaties waarin de gemoedsrust zwaar wordt aangevochten. Situaties waarin de vijand je danig in het nauw brengt en je influistert: ‘Waar blijf je nou met je eeuwig evangelie? Zie je wel dat het niet werkt; je hebt je lelijk vergist. Schei er maar mee uit’. Enzovoort.

We merken als christenen maar al te goed dat dit een tijd is die nooit eerder geweest is, een tijd die wel aangekondigd wordt in de Bijbel, maar waarin we geen voorbeelden vinden hoe andere gelovigen het gedaan hebben. In deze tijd komt de geest van de mens zwaar onder druk te staan van satans demonen en dat schept problemen om het te onderkennen en de weg ter ontkoming te vinden. ‘Jezus redt en geneest’ is een pure Bijbelse waarheid, maar het blijkt niet de hele boodschap van dit evangelie te omvatten. Er zit meer aan vast. Want wat doe je wanneer je meerdere malen goddelijke genezing hebt ervaren en nu op een punt bent beland dat je ziek bent gebleven ondanks herhaald bidden voor genezing? Al het bidden schijnt niets uit te werken; de ziekte duurt voort, ja verergert misschien. Is nu de genezingsboodschap opeens niet meer waar? Is God veranderd? Want dat de Heer genezen kan en wil is voor ons geen punt meer. En toch, ondanks dat kan er in de gemeente veel strijd op dit terrein zijn. Het gaat allemaal niet zo gemakkelijk. Het is noodzakelijk om hier met elkaar dieper over na te denken, zodat de ware achtergrond onderkend wordt en daardoor op de juiste wijze gestreden kan worden, zonder te verslappen.

Bouwen op het Woord

Vrede in het hart en die vrede moet je bewaren. Kan dat dan, ook wanneer je met langdurige ziekte hebt te kampen in je eigen leven, in je gezin of in de gemeente? Als er geen overwinning komt, kun je dan toch blij zijn? Hier rijst de vraag: wat is overwinning, wanneer heb je die? Wanneer heeft een zieke dan de overwinning? Het voor de hand liggende antwoord is: wanneer hij genezen is. Toch is dit niet helemaal juist. Overwinnaar is hij die in de strijd boven zijn omstandigheden uitrijst, die ondanks zijn moeitevol leven de Heer grootmaakt en blij is in de Heer. Diens lichaam kan dan gekweld worden door ziektemachten, maar diens geest is onaantastbaar. Zijn innerlijke mens is los van zijn probleem; de Heer tilt hem er bovenuit. Die innerlijke mens vormt de ware statuur van de betrokken persoon. Zo weten wij van de apostel Paulus dat ook hij vaak onder druk stond, maar er niet aan onder doorging. Hij beleed een ware schat te bezitten, maar liet daarbij ook duidelijk weten dat hij deze schat in een aarden vat droeg. Paulus beleed: ‘altijd het sterven van Jezus in het lichaam omdragende, zodat ook het leven van Jezus zich in ons lichaam openbaart’ (2 Cor.4:10). Met deze tekst is veel gesold door gelovigen. Velen van hen letten alleen op het eerste gedeelte ervan en verheerlijken daarmee als het ware het werk van de ziektemachten, anderen verdonkeremanen zelfs heel die tekst. Niet over praten, wij hebben niets met ziekte of lijden te maken: Jezus geneest. Punt, uit!

Wanneer de strijd zich toespitst en de gemeente bezig is tot volheid te komen, de mannelijke volwassenheid, zal men zien dat deze zaak niet zo eenvoudig ligt. Velen worden zwaar beproefd door lichamelijke of geestelijke druk. De genezing, de bevrijding komt niet zo gauw als men dat ‘gewend’ was. Er moet veel intensiever strijd geleverd worden. Het komt er nu op aan of men werkelijk de Heer gelooft en of men bouwt op zijn onfeilbaar Woord. In voorspoed maar ook in tegenspoed de Heer blijven vertrouwen. Dat kost strijd, dat geeft moeite. Maar de Heer leidt je er grandioos doorheen. Dat is de ervaring van christenen die de boodschap van dit evangelie tot de basis van hun leven gemaakt hebben. Dat zijn de mensen die buitenstaanders verbaasd doen staan over hun gemoedsrust, over de blijdschap die ze uitstralen. Nota bene in omstandigheden die verre van rooskleurig zijn. ‘Hoe bestaat het’, hoor je dan ook nogal eens zeggen. Ze snappen er niets van dat zulke aangevochten mensen zo kalm kunnen blijven te midden van de storm die in hun leven of in hun gezin woedt. Dit is nu ‘de vrede van God, die alle verstand te boven gaat’, waar de apostel Paulus over schreef (Filip.4:7).

Innerlijk herstel

De boodschap van het eeuwig evangelie verandert de mens innerlijk. En daarnaast ook uiterlijk, zeer zeker. Maar dat is niet het belangrijkste. De innerlijke mens is van eeuwigheidswaarde; daarom zal deze altijd de meeste aandacht moeten krijgen. Die zal het eerst gebouwd moeten worden: wie geestelijk sterk staat, blijft ook in het natuurlijke gemakkelijker op de been. Daarnaast geldt ook: het zichtbare (de zegeningen en ook de moeilijkheden) is tijdelijk, het onzichtbare, het geestelijke is eeuwig. Daarom: staar je niet blind op de toestand van je lichaam of op je verder aardse omstandigheden; belangrijker is je geestelijke situatie. Ditzelfde denken zal je leiden bij ons leven van alledag, de natuurlijke zaken, waar velen zich zo druk om maken dat ze weinig tijd voor hun Heer overhouden. Het bezig zijn met aardse zaken is een tijdelijke, aflopende aangelegenheid.

Om alle misverstand te voorkomen: Het is niet alleen maar strijd en moeite onder hen die de Heer in waarheid dienen. Ook nu zijn er genezingen en uitreddingen die Jezus schenkt. Men hoort nogal eens het ‘waarom’ en ‘waartoe’ wanneer de nood stijgt. God is geen God van willekeur, gehuld in onontwarbare raadsels. God is immers enkel goed en laat louteringen toe. Wie gelouterd is, zal zich er wel voor hoeden zichzelf te verheffen vanwege de heerlijkheid die in zijn bediening openbaar komt. Net als de apostel Paulus, die ook een krachtig werktuig was in de dienst van de Heer, zal men ook nu alleen roemen in de Heer. De tijd is dichtbij dat de krachten van de toekomende eeuw meer en meer gemanifesteerd zullen worden. Echter niet door mensen die meelopers zijn geweest in de gemeente. Alleen zij die wettig gestreden hebben en zo tot de eindoverwinning zijn gekomen, zullen met Jezus mogen heersen. Over iedere vijand die nu nog woedt, om ze te maken tot een voetbank voor Zijn voeten (Hebr.10:13). Zo willen ook wij ‘de goede strijd van het geloof’ blijven strijden, in de kracht van Gods Geest. En tijdens die worsteling is het mogelijk de vrede van God te bewaren. Een vrede die alle verstand te boven gaat!