Vreugde van de wet?

Onlangs trof mij een artikel met de kop: ‘Vreugde van de wet’. Wat mij zeer verbaasde was dat iemand, vanuit een breuk met het kerkelijk verleden waar elke zondag de wet voorgelezen werd, heel blij reageerde op een joods gebeuren, waaraan ook ‘christenen’ deelnamen. Verbazingwekkend dus, want schreef Paulus niet: ‘dat men door de wet werd bewaakt en in gevangenschap leefde’ en ‘dat zij er niet is voor de rechtvaardige, maar voor wie zich aan wet of gezag niet stoort’ (Gal.3:23; 1 Tim.1:9)? De mens onder de wet wordt vergeleken met iemand in de gevangenis. Met een term uit de WOII zou men kunnen zeggen, dat de mens onder de wet zich in ‘Schutzhaft’ bevindt. Dit is zeker geen bron van vreugde. Het feest komt na de vrijlating, wanneer het geloof van Jezus Christus in de christen wordt geopenbaard. In het bewuste artikel stond:

  • Optrekken naar het aardse Jeruzalem?

‘Onlangs las ik op een site – ik ben de naam vergeten – waarin een oproep werd gedaan om met zoveel mogelijk christenen op te trekken naar Jeruzalem om daar het joodse feest, ‘vreugde van de wet’, te vieren’. Een feest, totaal op oudtestamentische leest geschoeid. Om het nog duidelijker te zeggen: een feest behorende bij het oude verbond, zonder Jezus Christus. Toen ik deze oproep las, was daar direct het woord van de apostel Paulus in mijn gedachten: ‘Als u probeert door God als een rechtvaardige te worden aangenomen door de wet na te leven, bent u van Christus losgemaakt en hebt u Gods genade verspeeld’ (Gal.5:4). Los van Christus en buiten de genade?

Nee, dit feest kan ik beter zeker niet gaan vieren. Daarbij nog denkend aan Galaten 4:25: ‘Hagar staat voor het verbond van de berg Sinaï in Arabië, dat slaven baart. Als beeld van dat verbond belichaamt Hagar het huidige Jeruzalem, dat met zijn kinderen in slavernij leeft’. Mijn besluit stond volkomen vast. Niet op naar dit Jeruzalem! Gewoon blijven op de plaats waar ik ben en daar de Heer aanbidden in geest en in waarheid (noch op de Gerizim, noch te Jeruzalem, Joh.4:21) en samen met Abraham de stad met fundamenten verwachten, waarvan God de Bouwmeester is (Hebr.11:10). Het hemelse Jeruzalem waarvan Paulus zegt: ‘Maar het hemelse Jeruzalem is vrij: en dat is onze moeder’ (Gal.4:26). Hoe goed is het te blijven in het Woord en je te laten leiden door dat Woord. Wie blijft in het Woord, zal de waarheid begrijpen en de waarheid zal hem vrijmaken. Het Woord bewaart u voor elke dwaling.

Dezelfde week las ik in mijn Bijbel 2 Corinthiërs 3:1-18, waarboven staat: het oude en het nieuwe verbond. Toen schudde de Heer mij helemaal wakker, want hoe noemt Paulus de ‘vreugde van de wet’? We lezen in vers 7: ‘Wanneer wat de dood bracht en met letters in steen werd gegrift, al met zo veel luister verscheen.’ In vers 9 van hetzelfde hoofdstuk heeft Paulus het over ‘de bediening die veroordeling brengt’. Hier ziet u de nieuwtestamentische benaming voor ‘vreugde van de wet’. Wat verlangt men dan van u en mij als christen? Dat wij in een land, dat in slavernij is met al haar kinderen, de bediening van de dood, de bediening die veroordeling brengt, gaan vieren! Wat gaat er namelijk op die dag gebeuren? Men gaat de wet van Mozes voorlezen! En wat lezen wij in vers 15?: 

  • ‘Tot op de dag van vandaag ligt er een sluier over hun hart, telkens als de wet van Mozes wordt voorgelezen. Maar telkens als iemand zich tot de Heer wendt, wordt de sluier weggenomen’.

Het zou werkelijk duizend stappen terug zijn, als u en ik dit feest gingen vieren in Jeruzalem. En dan te bedenken dat men daar per persoon nog minimaal € 2.000,- voor neer moet tellen… Het vieren van de ‘vreugde van de wet’ zal ons niet dichterbij God brengen. Dat kan ook niet, want wie het van de wet verwacht, is los van Christus en staat buiten de genade en Hij is het die ons tot God brengt. Door bekering en nieuwe geboorte zijn wij geplaatst op hoger grond, met Jezus Christus geplaatst in de hemelse gewesten. Vreemdelingen en gasten op deze aarde, maar burgers van een rijk in de hemelen (Ef.2:19). En vanuit deze positie vieren wij onze feesten met de Heer Jezus als middelpunt: ‘Vrienden zingt met vreugde, want de Heer is hier, ja, Hij is onder ons’.

Hoe zou men een feest kunnen vieren, als opnieuw geboren christen zonder Jezus Christus? Wat verstaat men toch onder ‘feest’? Ik hoop van ganser harte dat ogen geopend worden en dat men gaat zien, hoe de duivel bezig is velen te verblinden en bezig te houden met datgene wat voorbij is: met de schaduw in plaats van de werkelijkheid. Door dit feest mee te vieren met de onbekeerde jood, geeft u te kennen één van gedachte met hem te zijn, dit wil zeggen dat u het ook van de wet verwacht, van de wet, die Paulus noemt: ‘de bediening van de dood, de bediening die veroordeling brengt.’

Wat voor feest kan dit zijn???