Een lezer merkt op:
- ‘Wat mij bijzonder opvalt in jullie artikelen, is dat jullie zo heerlijk onverdraagzaam kunnen zijn tegenover andersdenkenden. In mijn geval dan tegenover Het Kerkgenootschap der Zevendedagsadventisten (ZDA), terwijl jullie niet goed geïnformeerd zijn over hen. Waar hebben jullie gelezen in uitgaven van de Adventkerk, dat Adventisten de profetische beloften uitsluitend op eigen kerk betrekken? Graag een overtuigend bewijs a.u.b. Ik ben een simpele geest die de waarheid zoekt en vraag jullie: Is de rustdag op Sabbat vieren onjuist? Ik stort meteen € 1.000,- op jullie rekening (hebben we niet, Webb.) als jullie mij vanuit de Bijbel kunnen aantonen dat men niet meer de Sabbat hoeft te vieren op de zevende dag van de week, maar op de eerste dag van de week. Kopieën van deze mail zijn gestuurd naar uw medegelovigen, die van mijn belofte op de hoogte zijn!’
Antwoord:
De zevende dag adventisten – Ellen Gould White
Voor het Het Kerkgenootschap der Zevendedagsadventisten (ZDA), is er één vrouw die erg belangrijk is voor hen. We hebben hier te maken met mevrouw E.G. White. De ‘visioenen’ van deze vrouw zijn voor hen openbaringen van God en onafscheidelijk verbonden met de leringen van deze Amerikaanse organisatie. Wie eraan twijfelt, rebelleert tegen God, zoals Korach, Dathan en Abiram deden in de woestijn. Zij vielen letterlijk in het dodenrijk (Testimony 31; Num.16).
Er is geen doctrine in de Adventkerk – vanaf het houden van de sabbat tot de voetwassing toe – waarover zij niet schreef. Ze kreeg bijvoorbeeld inspiraties over de kleding van de vrouw, over de vorm en lengte er van en zij verplichtte de vrouwen tot het dragen van een rok met broek en dat in de eerste helft van de vorige eeuw. Dit veroorzaakte een verschrikkelijk tumult bij de gezin- en familieleden’ (‘Seventh-Day Adventism renounced’ door D.M. Canright). Zij leerde dat wie de zondag viert, het merkteken ontvangt van het beest uit de aarde (Op.13:16-18):
- ‘Wie met deze afloop voor ogen, de wet van God zal blijven overtreden door menselijke inzetting te gehoorzamen, ontvangt het merkteken van het beest; hij aanvaardt het teken van de verbondenheid met de macht die hij gehoorzaamheid wil bewijzen in plaats van God te gehoorzamen…’ (De triomf van Gods liefde, door E.G.White).
Het is daarom logisch bij deze uitspraken te concluderen dat de beloften van God alleen voor de Adventkerk zijn. Ze zijn verbonden aan het houden van de oudtestamentische sabbat.
Geen Sabbat gehouden? Dan ben je een aanbidder van het beest!
Inderdaad, men kan nergens in het Nieuwe Testament vinden dat men de zondag zou moéten vieren. Ook niet in Rome of in de Bijbelgordels. De eerste dag van de week is dan ook niet als de plaatsvervanger van de oudtestamentische sabbat, waarop men niet mocht werken en men maar een beperkt aantal meters van zijn huis verwijderd mocht zijn. Het volk Israël, dat geheel afgestemd was op de natuurlijke wereld, had zo’n verplichte dag nodig om zich een ogenblik los te maken van de dingen van deze aarde, om bezig te zijn met zijn God en zich te bezinnen op diens wetten en beloften. Het volk in de woestijn vond de wet prachtig (ook toen al) en deze werd daarom toegevoegd: ‘Alles wat Hij zegt zullen wij doén!’ (Ex.24:3;7). Abraham had vóór die tijd immers geen wet nodig om een rechtvaardige te zijn (verg. Galaten 3:19).
De rust die God geeft
Een opnieuw geboren christen is echter een geestelijk mens, die zijn wandel, zijn burgerschap en zijn strijd heeft in de hemelse gewesten en zich daar altijd op afstemt. Hij is ingegaan in de permanente rust of sabbat, die overblijft voor het volk van God (Hebr.4:9). Daarom zijn voor een christen alle dagen gelijk, wat niet wegneemt dat de gemeente van Jezus Christus blij is om allen een gemeenschappelijke vrije dag te hebben, waarop de gemeente kan samenkomen. Zo lezen we van de eerste christenen dat zij op de eerste dag van de week samen gekomen waren om avondmaal te vieren (Handelingen 20:7). Ook werd deze dag aangegeven om een gave te geven voor het werk van de Heer (1 Cor.16:2). Maar Paulus schreef ook:
- ‘Laat dus niemand u veroordelen m.b.t. eten of drinken, of op het punt van een feestdag, een nieuwe maan of de sabbatten. Deze zaken zijn een schaduw van de toekomstige dingen, maar het lichaam is van Christus’ (Colossenzen 2:16).
We zouden de schrijver van deze mail willen vragen, waar er in het Nieuwe Testament wordt gezegd dat de opnieuw geboren christenen, in het bijzonder de gelovigen uit de heidenen, verplicht zijn de sabbat met haar inzettingen en regels te houden.
Een gebondene door Jezus Christus op de Sabbat vrijgemaakt!
Het is bekend dat de leiders van het volk toentertijd de Heer ervan beschuldigden een zondaar te zijn, omdat Hij de sabbat brak, zelfs wanneer Hij op die dag mensen genas. Het volk wilde Hem daarna zelfs in de afgrond bij Nazareth werpen: ‘De doodstraf voor Hem!’
De Joden hebben nergens de heidenen voorgeschreven dat dezen de sabbat moesten onderhouden. Zelfs op het zogenaamde apostelconvent te Jeruzalem in Handelingen 15 wordt bij de voorschriften die aan de heidenen werden gegeven, de sabbat niet genoemd. Zevende dag adventisten zijn daarom niet anders dan judaïsten van de eenentwintigste eeuw. Lees eens hoe Paulus in zijn tijd deze fanatieke ijveraars voor de wet bestreed.
‘Een simpele geest die de waarheid zoekt’
De schrijver noemt zichzelf ‘een simpele geest die de waarheid zoekt’. Wij hopen dat hij deze dan nog eens vindt door het evangelie te aanvaarden van het Koninkrijk van de hemelen dat Jezus zelf bracht. Deze waarheid zal hem vrijmaken van wettische verplichting en talrijke menselijke verordeningen, dogma’s en andere verzinsels!
************
Gerelateerd:
