John Nelson Darby
De Bedelingenleer zoals wij die vandaag kennen, vond haar oorsprong in Engeland rond het jaar 1830. Aangezien de publicaties die deze leer uitdragen hoofdzakelijk uit de stad Plymouth kwamen, werden de aanhangers er van ‘Plymouth Brethern’ genoemd. De man die niet direct als stichter, maar wel als dé grote leider moet worden aangeduid, is John Nelson Darby.
Cyrus Ingerson Scofield
Grote bekendheid werd aan de leer van de ‘broeders’ gegeven door de zogenaamde ‘Scofield Reference Bible’. Een bijbel van Cyrus Ingerson, voorzien van aparte kanttekeningen die de ideeën van Darby moesten bevestigen. Deze kanttekeningen werden apart geplaatst aan de zijkant. Iemand die leugens plakt aan de Woorden van God is immers een vervloekte en dit wist Scofield ook (Galaten 1:8,9). Sinds de eerste uitgave in 1909 zijn er meer dan 2 miljoen exemplaren van deze ‘verminkte bijbels’ verkocht.
W.E. Blackstone
Op het Amerikaanse continent was er een andere prominente figuur, W.E. Blackstone, die het bekende boek schreef ‘Jesus is coming’, in ons land gepubliceerd onder de titel ‘Jezus komt’. Honderdduizenden exemplaren van dit boek uit 1878 werden aan het begin van de vorige eeuw gratis verzonden aan christenen van allerlei richtingen. En het moet gezegd worden dat deze ‘lectuuractie’ haar doel niet heeft gemist! Het denken van miljoenen gelovigen (in Europa vooral Nederland) werden er generaties lang door misvormd. Dit kon ook niet anders, want de dode botten van Rome en de rampzalige belijdenisgeschriften konden toen (en vandaag nog steeds) geen enkel geestelijk leven uit God geven.
Vergadering van gelovigen – Johannes de Heer op zijn harmonium
In ons land werd de Bedelingenleer voornamelijk gepropageerd door de ‘vergadering van gelovigen’ en – vooral wat de eindtijd aspecten van die leer betreft – door de zogenaamde ‘Maranathabeweging’, destijds onder leiding van Johannes de Heer.
Geen kennis van de geestelijke wereld – Opnamesprookjes
Om de opkomst van deze leer te begrijpen, is het goed een beeld te hebben van de tijd waarin dit gebeurde. Aan het begin van de 19e eeuw werd de geestelijke situatie in Engeland gekenmerkt door een volledig ontbreken van kennis over de terugkomst van Christus. Ze werd zelfs belachelijk gemaakt. Modernisme was ‘in’. Lauwheid en wereldgelijkvormigheid hadden de kerken volledig gedemoniseerd. Op de kansels stonden beroepspredikanten. De schapen waren zonder herder en de gelovigen waren (net als vandaag) geestelijk ondervoed (Op.6:5,6). Dit nu was het klimaat waarin de Bedelingenleer geboren werd. Het is niet verwonderlijk dat onder dergelijke omstandigheden ook allerlei andere dwalingen ontstonden en een voedingsbodem vonden.
Kerk van Jezus Christus van de Heiligen in de Laatste Dagen
In de tijd van Darby begonnen ook de Mormonen (vanuit de VS) de wereld met hun ideeën op te schrikken. Joseph Smith publiceerde in 1830 het boek Mormon in hetzelfde jaar, dat beschouwd wordt als het jaar waarin Darby onder de ‘broeders’ de leiding in handen nam.
De adventist William Miller: ‘De wereld vergaat in 1843‘!
In 1831 begon ook William Miller, de vader van het adventisme, zijn ‘vondsten’ aan de man te brengen. Miller stelde 1843 als het jaar van het einde van de wereld. Veel volgelingen van hem verkochten hun bezittingen om de terugkomst van de Heer af te wachten. Uit dezelfde tijd stammen de eerste publicaties van een sekte die later als ‘Jehova’s getuigen’ bekend zou worden.
Jehova’s Getuigen: ‘De wereld vergaat (alweer) maar nu in 2034′!
Wie was Darby?
Om de Bedelingenleer beter te kunnen begrijpen, moet men de man, die er de bekendste exponent van werd, leren kennen. John Nelson Darby werd in het jaar 1800 geboren in Ierland. Hij stierf in 1882. Zijn studie deed hij aan het Westminster Trinity College (de valse drie-eenheid). Tot zijn overgang naar de ‘broeders’ was hij advocaat. Rond 1825 begonnen overal in Europa, groepen zich los te maken van de gevestigde kerken. De leiders van deze bewegingen beschouwden ‘de pen machtiger als het zwaard’ en gaven grote hoeveelheden lectuur uit over hun specifieke leerstellingen.
Een van deze groepen beschikte over een uitgeverij in Plymouth. Aangezien de leden over hun gemeente als over ‘de broeders’ spraken, lag het voor de hand dat de nieuwe groep al spoedig de ‘Plymouth Brethern’ werd genoemd. Darby was niet de stichter van deze beweging. Hij werd echter wel haar belangrijkste leider. Rond 1830 had hij volledige controle over deze beweging en kon hij haar leerstellingen definitief vorm geven.
Zijn leiderschap werd echter betwist. De vele vijanden die hij had, bewijzen dit. Velen probeerden hun nieuwe leider te ‘wippen’. Tevergeefs. Stuk voor stuk werden ze gedwongen voor Darby te buigen of het veld te ruimen. Darby ’s biografen schilderen hem als een man met verschillende handicaps, een misvormd gezicht, kreupel. Een man echter ook met kwaliteiten als een scherpzinnig denkvermogen, organisatietalent en uithoudingsvermogen.
Open oecumenische beweging
Toen de ‘broeders’ zich organiseerden, hadden zij twee doelstellingen op het oog. Ze wilden een open, oecumenische beweging zijn. En verder wilden ze afrekenen met de officiële ‘geestelijkheid’ en alles wat op organisatie wees in de plaatselijke gemeente. Ze waren tegen lawaai en tegen alle vormen van liturgieën in hun samenkomsten.
In 1845 keerde Darby van een langdurig verblijf in Zwitserland naar Plymouth terug. Al snel kreeg hij een meningsverschil met Mr. Newton, zijn vervanger tijdens zijn afwezigheid. Dat liep uit op een complete oorlog. De meerderheid van de gemeente bleek Newton te steunen. Darby verliet dus de ‘vergadering’, 65 volgelingen meenemend. In dezelfde stad Plymouth stichtte hij zijn eigen gemeente, die nu als ‘de enige afbeelding van de gemeente van Christus’ in die plaats werd beschouwd.
Zijn leven lang was Darby een individualist. Tijdens een publiek debat met de bekende evangelist Moody, sloot hij geërgerd zijn Bijbel en weigerde verdere discussie.
George Müller – Vader van weeskinderen – 27 September 1805-1898
Hij stootte ook George Müller, de vader van de weeskinderen in Bristol uit, omdat deze, leden aangenomen had waar Darby iets tegen had. Tot zijn dood bleef Darby, George Müller fel bestrijden.
Het enige Bijbels Fundament afgewezen
John Darby en de ‘broeders’ hebben de geestelijke wantoestanden in de kerken van die dagen aan de kaak gesteld. Door het geestelijke verval van zijn tijd lukte het Darby zijn valse tijdperkenleer er door te drukken. Darby en zijn volgelingen waren erg ijverig in het bestuderen van de Bijbel. Maar bij het gebrek aan een goed gelegd fundament (Hebr.6:1,2), lazen ze wel wat er stond, maar verstonden (toen al niet) wat er nog steeds staat! Op dat enige fundament hebben zij dan ook nooit gebouwd. Die ijver, gecombineerd met Darby’ s systematische, in de rechtskunde getrainde geest, stelden hem wel in staat mensen met zijn valse ideologieën te beïnvloeden.
Darby en zijn leer zouden echter niet zo’n geweldige indruk gemaakt hebben, zonder zijn meest toegewijde volgeling, Scofield Cyrus Ingerson. Scofield leefde van 1843 tot 1921. Hij werd geboren in Michigan in de V.S. Na de burgeroorlog begon hij aan een studie in de rechten. Ook ging hij in de politiek. In deze jaren was hij een zware drinker. Scofield kwam echter in 1879 tot bekering en werd drie jaar later tot geestelijke gewijd.
Zoals we al schreven, lag de kracht van Scofield’ s werk in het feit dat hij de theorieën die hij van Darby overnam, niet in een afzonderlijk boek verzamelde, maar ze als ‘kanttekeningen’ naast de Bijbelteksten plaatste. De waarschuwing van de Heer dat hij bij het afnemen of toevoegen van Zijn Woorden, de daarbij behorende plagen zou ontvangen, wist Scofield zo listig te ontwijken (Op.22:18,19).
De Openbaring van Johannes na hoofdstuk 3: Jezus Christus met zijn gemeente bij het grof vuil gezet
Veel erger is het dat hij de hoofdstukken ná Openbaring 3, niet van belang achtte voor de gemeente van Jezus Christus. Zie de reden hiervoor verder uitgewerkt in Scofield’ s verzonnen en inmiddels heilig verklaarde 70 jaarweken-theorie met zijn verschillende tijdperken en evangeliën.
Strijden of deserteren? De 70 ‘jaarweken…’
Volgens Scofield is de rest van het boek Openbaring alleen voor de Joden bestemd, terwijl de gemeente dan al is opgenomen vóór de grote verdrukking en gerieflijk vanaf een wolkje toekijkt hoe 2/3e van de Joden op aarde wordt vermoord en de rest nog gelouterd wordt in het vuur. Scofield’ s kanttekeningen gaven zijn ideeën ongewild een gezag waar ze geen recht op hadden. Het bewijs ligt voor de hand: Hoewel Darby heel goed kon schrijven, worden zijn werken praktisch niet meer gelezen, behalve nog door de aardse Israëlaanbidders. Het is Scofield en zijn ‘bijbel’ die in veel kringen in de Angelsaksische landen als dé autoriteit m.b.t. de Bedelingenleer wordt beschouwd. Darby werd praktisch vergeten. De ‘bijbel’ van Scofield echter werd enkele jaren geleden aan een revisie onderworpen en is in veel kringen nog steeds ‘hot’.
De pinksterbeweging heeft vanaf het prilste begin rond 1.900, zich gekenmerkt door een groot accent op de geloofsbeleving te leggen. De geloofsleer is bij Pinksteren altijd een beetje het stiefkind geweest. Het is dan ook geen wonder dat de pinksterbeweging in het algemeen verschillende opvattingen leert, die blijkbaar eenvoudigweg van andere groepen werden overgenomen. Zo werd de doop met Gods Geest door de meeste pinksterpioniers als een op zichzelf staand gegeven beschouwd, dat men zonder meer tussen allerlei andere opvattingen in zou kunnen passen. Wel of niet gedoopt met Gods Geest, was niet meer belangrijk (laat staat het hele Bijbels Fundament). De toren van Babel wordt inmiddels weer hoog opgebouwd en de gevolgen zijn rampzalig. Een pretpakket van satan vandaag!
Felle tegenstanders van de doop met Gods Geest
Men zal zich daarom wel degelijk moeten bedenken, wanneer men als ‘pinkstergelovige’ inzichten overneemt, zoals die van de tijdperkenknippers. De aanhangers van deze dwaling zijn juist felle tegenstanders van de doop met Gods Geest en de gaven van Gods Geest. Dit niet op grond van persoonlijke antipathie, maar juist op grond van hun valse leer!