Eeuwig schuld belijden?
- ‘In de naam van de Messias is de Joden veel leed aangedaan door christenen, bewust of onbewust’, was de aanklacht in een ‘handreiking’ op een van de vele, aardse Israël websites’.
- Waarop volgde: ‘Aan het woord zijn de organisatoren van de dag van de verootmoediging jegens de Joden…’
Grote verzoendag. De ‘heiligste dag van het joodse jaar’ is net weer gevierd. Maar je kan het beter een jaarlijks terugkerend pak slaag van fanatieke aanklagers noemen. We lazen een berichtje op een van de vele aardse Israël websites waarin opgeroepen werd om een ‘dag van christelijke verootmoediging t.o.v. de Joden te houden:
- ‘Wij zijn allen schuldig, bewust of onbewust, klein en groot, of men gezondigd heeft of niet, het doet er niet toe..!’
Weer een dag van massale verootmoediging. Boete doen voor zaken waar een christen part nog deel aan heeft gehad. Harde, satanische geesten leggen de christen weer op de pijnbank en de aardse Israëlaanbidders vinden dit heerlijk (het gaat daar immers altijd over een oudtestamentische god van Abraham, Isaak en Jacob, maar nooit over zijn Zoon Jezus Christus)! Jezus Christus heeft volgens een pas 200 jaar oude leer van de tijdperkenknippers immers gefaald en God heeft daarom nog een 2e evangelie als back-up achter de hand, waarbij 2/3e van de joden wordt vermoord en de rest nog in vuur wordt gelouterd. De dan ‘opgenomen‘ gemeente kijkt ‘van boven’ toe op gerieflijke wolkjes…
Het bekende Jodenprobleem
Daar is dan weer het bekende Jodenprobleem, want deze verootmoediging was bedoeld als een gelegenheid voor christenen om ‘hun collectieve schuld ten opzichte van het Joodse volk te belijden’. U kent lied 90 uit Glorieklokken wel: ‘Al mijn schuld is weggedaan door het dierbaar bloed van Jezus. Vrolijk kan ik voorwaarts gaan door het dierbaar bloed van Jezus’. ‘Vrome’ geesten houden niet van kinderen van God die vrolijk verder gaan. Hoewel Paulus in Hebreeën 10:22 schrijft dat we mogen ‘toetreden met een hart, in volle verzekerdheid van het geloof, met een hart dat door besprenkeling gezuiverd is van besef van kwaad’; hier werden wij met de neus gedrukt op alweer(!) een onbewuste schuld.
U bent bewust of onbewust toch medeplichtig aan Jodenhaat of antisemitisme
De Joden hadden vroeger – behalve dat zij schuldoffers brachten voor hun bewuste zonden – nóg een grote verzoendag, waarop de zonden die zij zonder het te weten gedaan hadden, weggedaan werden. Volgens de Israëlaanbidders kennen de christenen deze reiniging echter niet! Zo heeft de aanklager van de broers en zusters weer een vurige pijl uit zijn koker tevoorschijn gehaald om de christen te treffen. Met elkaar zijn zij schuldig aan het lijden van de Joden. Daarom:
- ‘Om zo geconcentreerd mogelijk te zijn bij deze dag van vergeving kent Jom Kippoer vijf verboden: op eten, drinken, (ook de mond wordt niet gespoeld), op leren schoenen lopen (ook niet op schoenen waarin leer is verwerkt), op het contact tussen man en vrouw en op zich wassen, alleen de vingers en oogleden mogen ‘s morgen gewassen worden…’
U ziet hoe minutieus en fanatiek de slavendrijvers (juist in Nederland) het volk voortjagen en afmatten. ‘Alleen vingers en oogleden wassen…’ Maar misschien zegt u: ‘Ik weet van niets.’ Jammer dan. U blijft bewust of onbewust, toch medeplichtig aan Jodenhaat of antisemitisme. Er wordt hier gesproken van een ‘collectieve schuld ten opzichte van het Joodse volk!’
Collectieve schuld … dan ook een collectieve straf!
Wij kennen de uitdrukking ‘collectief’ vooral als toenmalig begrip uit de tweede wereldoorlog. De Joden werden collectief weggevoerd vanwege een collectieve schuld: ‘Jud ist Jud, ob mit oder ohne Beine’ schreef generaal Christiansen als antwoord op een verzoekschrift van een Jood die bij de strijd aan de Grebbeberg onder meer een been verloren had. Vanwege het duivelse principe van collectieve schuld werden op 1 oktober 1944 circa 600 personen uit het Gelderse Putten naar concentratiekampen in Duitsland gevoerd, van wie er ongeveer 40 terugkwamen; de anderen kwamen om. De Bijbel verwerpt uitdrukkelijk alle collectieve schuld, want: ‘Iemand die zondigt zal sterven, maar een zoon hoeft niet te boeten voor de schuld van zijn vader en een vader hoeft niet te boeten voor de schuld van zijn zoon; wie rechtvaardig is wordt als een rechtvaardige behandeld en een slecht mens wordt voor zijn slechte daden gestraft’ (Ezechiël 18:20). Iedere jaar is er echter nog steeds een dag van ‘verootmoediging jegens Israël.’ Talrijke nieuwe joodse dagen worden vandaag minutieus uitgebreid en toegevoegd door de Israël fanaten en de EO. Het voorzetsel ‘jegens’ betekent: ten aanzien van, tegenover. Het is een synoniem van ‘tegen’. Verootmoedigen wil zeggen:
- Zich ootmoedig maken,
- een gevoel van onderdanigheid hebben,
- onderworpen zijn en zich vernederen….
Kort gezegd: de Satanische erfzondeleer realoded. De opstellers van dit artikel willen dat wij ons allemaal gaan vernederen. Wij moeten ons als Nederlandse christenen verootmoedigen voor Israël, want er was sprake van ‘christelijke verootmoediging…’
De koperen slang
God gebruikte in het Oude Testament een koperen slang om het volk Israël te genezen van de dodelijke ziekte die de vurige slangen in de woestijn door hun beet hadden veroorzaakt. Deze slang had voor haar tijd de raad van God vervuld, maar later gebruikte het volk de slang Nehustan om deze als een afgod te vereren en zich ervoor neer te buigen. Daarom verwijderde koning Hizkia deze fetisj. Het volk Israël heeft uiteindelijk zijn taak uitgevoerd door de Messias voort te brengen, maar vanwege zijn ongehoorzaamheid zei onze Heer: ‘Daarom zeg ik u: het koninkrijk van God zal u worden ontnomen en gegeven worden aan een volk dat het wél vrucht laat dragen. Wie over die steen struikelt zal gebroken worden en iedereen op wie die steen valt zal worden verpletterd.’ Toen de hogepriesters en de farizeeën zijn gelijkenissen hoorden, begrepen ze dat hij over hen sprak. Ze wilden hem graag gevangennemen, maar ze waren bang voor de reactie van de volksmassa, omdat men Hem voor een profeet hield’ (Mattheüs 21:43-45). Dit is duidelijke taal!
Wie Jezus Christus bewust afwijst, verliest zijn plaats onder het volk van God. Het uitverkoren volk is niet het natuurlijke geslacht Israël, maar dat zijn allen die bij de gemeente van Jezus Christus horen en Hem gehoorzaam zijn. Daarom vernederen wij ons, dit wil zeggen onderwerpen wij ons alléén aan Jezus Christus. Wij erkennen de leiding van zijn Geest die wijzer is dan onze menselijke geest. Door de occulte Israël betovering wordt echter het Joodse volk verheerlijkt net als de slang in de tijd van Hizkia. Wij zouden ons moeten verootmoedigen jegens Israël? Niet voor God, maar voor Israël, een uitverkoren ras? Dit wordt dan een voorwerp van verering en het geheel een occulte bezigheid.
Het persbericht eindigde:
- ‘Onze schuld, zowel van deze als van de vorige generaties, willen we belijden in de ware Geest van Christus Jezus, Die met grote ontferming Zijn oude volk liefheeft…’
De christen moet weer hangen! Geen christen ontkomt aan dit schuldcomplex. De tweede wereldoorlog met zijn antisemitische gruwelen ligt al bijna 80 jaar achter ons. De huidige generatie kent de Jodenslachting alleen maar uit de schoolboekjes, maar toch zouden ze deel hebben aan de zonden van hun voorvaders. Die schuld is nog niet verzoend! Ook niet door het lijden en sterven van Jezus Christus. Zij moeten op de grond kruipen om genade te krijgen. Zoals de mormonen zich laten dopen voor de doden om gestorven familieleden te redden, zo moeten onze jonge mensen de schuld opnemen van de voorvaders. Men zegt:
- ‘Wij zijn allen schuldig, bewust of onbewust, klein en groot, of men gezondigd heeft of niet, het doet er niet toe. We willen schuld belijden in de ware Geest van Christus Jezus…’
Wat betekent dit: in de ware Geest van Christus Jezus? Heeft de Heer ooit een collectieve schuld met zijn volk beleden? Of heeft Hij, geleid door Gods Geest, Zich gedistantieerd van hen die God verwierpen, toen Hij tot de Joden sprak: ‘U hebt de duivel tot vader en wilt de begeerten van uw vader doen’ (Johannes 8:44). De apostel van de liefde schrijft immers: ‘Ieder die de Zoon loochent, heeft ook de Vader niet!’ (1 Joh.2:23). Israël dient niet de ware God, net zomin als een boeddhist, een communist of een atheïst. Het Joodse volk is er geestelijk ook niet bij gebaat als christenen zich voor hen verootmoedigen. Wil een Israëliet gered worden, dan zal hij zich moeten bekeren net als een Nederlander, de Eskimo en de Bosjesman die buiten Christus Jezus leven. En nee, God heeft de harten van de joden niet verhard, zoals de Bedelingenleer uitdraagt, maar dit doen zij nog steeds zelf!
Inderdaad heeft Jezus zijn volk met grote ontferming liefgehad, zoals Hij ook de wereld liefhad, toen Hij zijn bloed gaf voor de zonde van het hele menselijke geslacht. En ‘in Christus Jezus’ is geen ‘sprake van Jood of Griek en niet allen die afstammen van Israël, horen bij Israël en zij zijn ook niet allen kinderen, omdat zijn nageslacht van Abraham zijn, maar: ‘Door Izak zal men van nageslacht van u spreken. Dat wil zeggen: niet de kinderen van het vlees zijn kinderen van God, maar de kinderen van de belofte gelden voor nageslacht’ (Gal.3:28; Rom.9:6).
De grote afval
We leven in een tijd van zeer grote afval van de wetten en van de gedachten van God. Enerzijds komt de Satan met allerlei zondige verleidingen en veel ‘zich christelijk noemenden’ worden meegevoerd op de weg van ongerechtigheid en wetteloosheid. De organisatoren van de ‘verootmoediging dag’ en zij die het woord voerden, waarschuwen wel tegen de wetteloosheid in de natuurlijke wereld; ‘Maar tegelijkertijd worden zij misleid in de geestelijke wereld, waar ze een volk van rechtvaardigen dat door het bloed van Jezus is vrijgekocht, willen laten buigen voor een volk dat de Zoon verwerpt en daarmee ook de Vader verworpen heeft. Zij willen het ware en echte volk van God opnieuw brengen tot schuldbesef, terwijl Jezus hen maakte tot een koninklijk priestergeslacht…’
De regelmatig terugkerende oproepen tot verootmoediging en boete wijzen op ongeloof in de ware schuldvergeving en belemmeren de ontplooiing van het geestelijke leven. Ze houden de christen klein in plaats van hem te laten opgroeien tot de volmaakte volwassenheid. Door zonde te noemen wat de Bijbel geen zonde noemt, weven ze draad voor draad spinnenwebben, waarin naamchristenen verder geboeid worden:
- ‘Het is verboden om te eten en te drinken, zich te wassen en seksuele omgang te hebben. Zo laat hij zien dat hij de heiligheid van de aarde (en niet God de Vader en zijn Zoon Jezus Christus) respecteert…’
Tenslotte was de oproep tot verootmoediging voor Israël een onderdeel van de ‘internationale dag van verootmoediging en gebed’, waarbij opgeroepen werd zich voor God te vernederen vanwege de zonden van het volk, waar men bij hoort en waarvoor men mede verantwoordelijk zou zijn. Men wil hiermee bereiken dat het oordeel van God afgewend werd van land en volk.
Als opnieuw geboren christenen met een Bijbels gelegd fundament, hebben we ook aan deze oproep geen gehoor gegeven, omdat wij niet verantwoordelijk zijn voor zonden van anderen en omdat wij verwachten dat de Heer door zal gaan met scheiding te maken, dat is oordelen, tussen goed en kwaad. Dit oordeel begint bij het huis van God en zal voltrokken zijn, wanneer alles wat ongerechtigheid en leugen is, uit de mensheid en uit de schepping is gebannen. Die het beloofd heeft, is trouw, Hij zal het ook doen: ‘Want zie, duisternis zal de aarde bedekken en donkerheid de natiën, maar over u zal de Heer opgaan en zijn heerlijkheid zal over u gezien worden’ (Jesaja 60:2). Jezus zei: ‘Wanneer dat alles staat te gebeuren, richt u dan op en hef uw hoofd, want uw verlossing is nabij!’ (Lucas 21:28).