Augustinus (354-430), leerde dat baby’s vanwege hun ouders bij de geboorte al geheel en al verdoemd voor God zouden zijn…
We merken op dat men bij het ouder worden juist in de kleine kinderen – om maar niet te spreken over eigen kleinkinderen – de gave onschuld bewondert, een herinnering aan het verloren paradijs. Deze blijdschap schijnt – in de ogen van nog nooit bekeerde christenen – een zéér groot kwaad te zijn. >>>>>