Levensverhalen

Vanuit Frankrijk ontvingen wij het getuigenis van een echtpaar, Bas en Thea, dat jaren geleden naar dat land emigreerden om daar te gaan ‘boeren’. Frankrijk is nog steeds een populair land bij Nederlanders, niet alleen voor vakantie, maar ook om zich te vestigen. Velen gaan echter op de bonnefooi en onvoorbereid er naar toe, waardoor de emigratie vaak op een fiasco uitloopt. >>>>>

‘Wat wil je, je zult nu toch een keus moeten maken; wil je de Heer dienen?’ Deze vraag werd mij gesteld toen ik 18 jaar was. Het was mijn eigen vader, die me voor deze beslissing plaatste. Al die jaren had ik iedere zondag trouw twee keer onder de ‘verkondiging van Gods Woord gezeten’ in de (vrijgemaakt gereformeerde) kerk. >>>>>    

Als ik hier mag getuigen van het licht dat in mijn leven gekomen is, kan ik dit het beste doen, door te beginnen met een periode die door duisternis gekenmerkt werd. Ik was 15 jaar toen ik naar een tehuis voor moeilijk opvoedbare kinderen moest, nadat ik al een moeilijke jeugd achter de rug had. Dit was een zogenaamd ‘gesloten’ inrichting, wat wil zeggen dat je er niet zomaar uit kon lopen. >>>>>

Ik wil eerst wat vertellen over mijn jeugd. Ik werd door gelovige ouders grootgebracht en heb aan alle dingen van het kerkelijk leven meegedaan, inclusief de belijdenis van het geloof. Vaak heb ik mij voorgenomen om goed te leven, maar dat lukte me meestal niet zo erg. Nadat ik mijn studie afgemaakt had, begon ik in de maatschappij in veel dingen actief te worden. Zo kwam ik terecht in verschillende commissies en was politiek actief in de gemeenteraad… >>>>>

Woo Ming was pas bekeerd en zijn hart was vol van het eeuwig evangelie. Hij wenste oprecht dat zijn familie en buren ook verlost zouden worden en ook zo blij zouden zijn als hij; daarom vroeg hij of een voorganger een serie Bijbelstudies in zijn huis wilde houden. Hij woonde in een dorp in de provincie Shanxi, dat toen bezet was door de Japanse troepen. Hoewel het moeilijk was voor de voorganger hem te bereiken, kwam deze tenslotte en de reeks Bijbelstudies begonnen. >>>>>

Deze tekst is voor mij de laatste jaren veel gaan betekenen. Ik kom uit een ongelovig gezin. Mijn jeugd is niet altijd even prettig verlopen. Ik ging wel naar jeugddiensten in ons dorp want ik had een verlangen naar God. Ik hunkerde naar een leven, dat geleid zou worden door het goede. Ik had een echt verlangen om goed te leven. >>>>>

Mijn vrouw en ik komen uit de gereformeerde kerk. We bezochten trouw de kerkdiensten, deden belijdenis en lieten er ook ons huwelijk inzegenen. Aan alle kerkelijke regels hadden we voldaan. We deden ook mee aan gespreksgroepen, omdat we meer van het geloof wilden weten en ervaren. We hadden dezelfde klacht, die zo vaak onder kerkmensen beluisterd kan worden: “Je beleeft zo weinig, je bent zo arm…” Wij wilden graag geestelijk rijk worden, maar we wisten niet hoe. >>>>>

‘De Heer is mijn Herder, mij ontbreekt niets. Hij doet mij neerliggen in grazige weiden. Hij leidt mij zachtjes naar stille wateren’ (Psalm 23:1,2). Zo is het sinds ik voor Jezus heb gekozen en mijn leven in zijn handen heb gegeven. Ik heb in Hem rust en vrede gevonden en weet: Hij voorziet in alle dingen. Ik ben opgegroeid in een gereformeerd gezin. >>>>>

Zestien jaar geleden kwam Rosa naar Nederland, vanuit Indonesië, het land waar ze zestig jaar van haar leven gewoond en gewerkt had. Haar man was sinds een jaar gestorven en haar beide kinderen (die nog in leven waren), waren al eerder naar Nederland vertrokken. Daar in de tropen liet zij echter wel de gemeente achter, die zij met haar man veel jaren had mogen dienen. >>>>>

In het getuigenis van mijn  man (Alles in het juiste perspectief kunnen zien), komt naar voren dat ook ik de weg gekozen heb die hij al eerder ingeslagen was. Maar dat is niet zo eenvoudig gegaan. Van huis uit was namelijk het geloof voor mij helemaal niet aantrekkelijk: het had te maken met hel en verdoemenis. >>>>>

Van zelfkwelling naar vrijheid De volgende ervaringen van een ons bekende vrouw, die in alle mogelijke evangelische kringen en pinkstersamenkomsten gezeten heeft, troffen ons bijzonder. Men beweert wel eens dat wij soms te scherp schrijven bij het afwijzen van verkeerde leringen, die te maken hebben met boetedoeningen, het verbreken van de wil en het doden van het eigen ‘ik’. >>>>>

Levensverhalen spreken altijd van verandering in een mensenleven. Het getuigenis hieronder wijkt niet af van deze regel, maar bevat daarnaast nog een element: verandering van een gemeente. Verandering in denken en in beleven van de volledige boodschap van het eeuwig evangelie: >>>>>

Een persoonlijk getuigenis van een ex-predikant van de christelijk gereformeerde gemeente Ik was heel blij, toen ik op zeventienjarige leeftijd de Heer Jezus Christus als mijn Heer en Redder aannam. Ik was de koning te rijk. Vanaf dat ogenblik was mijn wandel in de hemel en daar zag ik Jezus alleen. Daardoor was ik dood voor de hoogmoed van het leven en in mijn hart kreeg ik een diepe afkeer van alles wat leeg en lelijk was. >>>>>

In mijn nog vrij korte leven (ben inmiddels 30 jaar) heb ik al veel meegemaakt. In dit getuigenis wil ik vertellen hoe de Heer in mij gewerkt heeft en nog steeds werkt. Ik heb een moeilijke jeugd gehad met veel ups en downs. Mijn vader was verslaafd aan gokken en alcohol. Thuis was hij altijd erg agressief tegen mijn moeder en mij. Toen hij uit ons leven vertrok, kregen we het financieel heel slecht. >>>>>