Ons geestelijk huis

‘De weerspannigen wonen in een dor land’ (Ps.68:7).

Een lezeres stuurde ons een mail met als bijlage een foto van haar huis. Ze schreef:

  • ‘Wij wonen hier nu al 3 jaar. Het was een gebedsverhoring toen we hier terecht kwamen. We hadden in onze vorige woonplaats veel contact met mensen die regelmatig genezingsdiensten bezochten. Ik verdiepte me er ook in, maar had geen enkel inzicht. Ook waren ze idolaat van Israël.
  • In onze nieuwe woonplaats leerden we ook weer verschillende mensen kennen. O.a. iemand die ons vertelde van het eeuwig evangelie. Ook al wonen we ver van de gemeente, die ook het Bijbels Fundament belangrijk vindt, we hebben eindelijk meer geestelijk inzicht. Helaas ervaren we dat niet in onze omgeving: we wonen hier in een dor land, de weerspannigheid is groot’.

Waar woont u?

Het gaat er nu niet om of u in een mooi huis woont of in een bescheiden woning. Hoewel, op zich is dat niet onbelangrijk, temeer omdat de woningnood erg hoog is. Het gaat om veel meer dan de aardse woning. De Heer zegt tegen de gemeente van Pergamum:

  • ‘Ik weet waar u woont, daar waar de troon van satan is’.

Het is heerlijk, dat Hij weet waar wij wonen, in wat voor situatie wij zitten. En dan gaat het hier niet om ons aardse huis, maar het gaat hier duidelijk over ons geestelijk wonen.

Wie zijn het die in het dorre land wonen? Dat zijn de afvalligen, de weerspannigen. Ook wij moeten constateren dat er heel wat schijnchristenen zijn, ook in ons land, die in het dorre gedeelte wonen. Ze zijn tevreden met de traditie; het is altijd zo geweest en daarom moet het altijd zo blijven! Gods Geest heeft geen kans om hun eeuwenoude huis te doorwaaien en te ventileren. Of dit nu is het zweren bij oude formulieren, of een leven vol vroomheid zonder volledig het offer van Jezus te aanvaarden, dat maakt niet uit.

Wonen in het dorre land…

Wij gaan niet akkoord met het leven in het dorre land. Voorbeelden genoeg die we niet willen accepteren:

  • Zondags naar de kerk gaan en daarna tevreden samen koffie drinken en… weer over gaan tot de orde van de dag. Geen woord over Gods Geest die in ons werkt, geen vruchten van de Geest in de week die erop volgt.
  • Tevreden zijn omdat je de kinderen hebt laten besprenkelen. Veel ouders denken niet verder over die paar druppels water. Het formulier was toch duidelijk genoeg? Ze hoeven alleen maar ‘ja’ te zeggen en klaar. Zij hebben hun plicht gedaan en de traditie hoog gehouden. Maar dat is toch on-Bijbels? Gods Geest heeft ons de ogen geopend voor deze dorheid. Jezus zelf gaf het voorbeeld door zich te laten onderdompelen. Wij weten dat wij met Jezus in het waterbad zijn afgedaald en met Hem opgestaan zijn uit het water tot een nieuw leven.
  • Kerkmensen zingen graag, bij voorkeur de Psalmen en dan op hele noten nog wel. Psalmen komen uit het oude verbond, geïnspireerd door Gods Geest, maar daar moet het niet bij blijven. Gods Geest laat stromen van levend water vloeien in ons. En die mogen er uitkomen. Wat missen kerkmensen veel als ze blijven wonen in het dorre land.
  • In het dorre land wordt Avondmaal gevierd, al durft niet iedereen daar aan mee te doen. Hoewel men Jezus en zijn sterven aanvaardt heeft, is zo’n viering meer een begrafenis dan een bruiloftsmaal. Wat een lastering van Jezus’ lijden en sterven. Het wordt gewoonweg ontkend dat Hij voor alle zonden gestorven is. Kerkmensen weten altijd weer barrières op te richten: Ja, maar, ik ellendig mens!…”

Jezus zegt:

  • ‘Wie in Mij gelooft, stromen van levend water zullen uit zijn binnenste vloeien en het zal in hem worden tot een fontein springende tot in het eeuwige leven’.

Als dit werkelijkheid voor u wordt, dan woont u niet langer in het dorre land. Dan woont u aan de rivier van God die vol water is, dan gaat u vrucht dragen. U ontvangt Gods Geest en zijn gaven. U ontvangt niet alleen vergeving, maar ook genezing, want Hij heeft uw ziekte en uw zonde gedragen. Het eeuwig evangelie gaat voor u leven en dat is veel meer dan wat er in de kerken geleerd wordt.

Helaas, er zijn veel weerspannigen in naakte kleren

In een andere vertaling worden de weerspannigen, áfvalligen genoemd. Iemand die ergens van afvalt, heeft het wel gekend, maar heeft het afgewezen, zoals Demas die de wereld weer lief kreeg (2 Tim.4:9). Het is dus mogelijk om terug te gaan naar de wereld en daardoor alles afwijst wat je aanvaard hebt in Christus Jezus. Gods Geest kan worden uitgeblust met morsdode, rituele ceremonieën.

Weerspannigen, dat zijn zij die het wel horen, maar niet willen doen. We kennen ze wel, mensen die zich christen noemen, maar die niets willen weten van de volmaaktheid, die niet willen luisteren naar wat Jezus in het nieuwe testament zegt. Zij blijven bij het oude, ze zijn geen nieuwe schepping, ze zijn niet opnieuw geboren, niet bekeerd, ze blijven trouw aan hun leer, hun traditie, ze willen niets opgeven voor Jezus, ze willen de wereld met een heel dun laagje christelijkheid. Het enige Bijbelse Fundament is nergens gelegd. Zij blijven wonen in het dorre land, terwijl overal leven door Gods Geest mogelijk is.

Christus gaf zijn leven, zodat wij leven en overvloed zouden hebben. Hij wil ons verlossen van alles, wat ons in de weg naar God staat. Hij wil ons vrijmaken, reinigen, heiligen, zodat Hem volledig kunnen dienen. Zo deed Hij het met Paulus, die heel wat moest verliezen, maar toen hij dat losliet, werd hij uitverkoren om het evangelie in de wereld bekend te maken. Zelfs als hij in de gevangenis gezet wordt, gebruikt God hem nog steeds door zijn brieven die nu nog steeds spreken tot de gemeente van alle tijden.

Er is genoeg werk te doen. We ruimen alle barrières op, die ons in de weg staan om het evangelie te verspreiden: alle weerspannigheid en verzet tegen deze geweldige boodschap, pakken we aan, zodat we God kunnen groot maken. Daarom, als u in het dorre land woont, verhuis vandaag nog naar de oase in de woestijn. Ook al wonen we in de woestijn, we weten dat we gevoed en verzorgd worden buiten het bereik van de slang!