Gemeenteproblemen

We ontvingen een mail van een lezer:

  • ‘Omdat ik al maanden met een probleem zit dat nog niet opgelost is, zou ik u een vraag willen voorleggen. Misschien vindt u haar niet belangrijk, maar voor mij betekent het antwoord heel wat. Ik heb het vaste vertrouwen dat u dit doet vanuit uw visie op het Koninkrijk van God. Als er in een gemeente moeilijkheden zijn ontstaan door leugen en bedrog en er is sommigen verdriet aangedaan, mogen wij als kinderen van God dan deze zaak onderzoeken en rechtzetten? Of moeten wij zeggen dat de Heer wel recht zal doen en wij het maar over moeten geven? Geeft u mij alstublieft antwoord uit Gods Woord.’

Ons antwoord:

Het is ons niet bekend over welke gemeente hier geschreven wordt en we kennen ook het probleem niet waarover het hier gaat. Er wordt meegedeeld dat door leugen en bedrog gemeenteleden gedupeerd worden. Mogen nu de anderen zich ermee bemoeien en de zaak onderzoeken?

In 1 Corinthiërs 6 heeft Paulus het over het berechten van ‘alledaagse geschillen’, dus over geldzaken, erfenissen, veten, familieruzies en wat het natuurlijke leven in een gemeente nog meer in beroering kan brengen. Hij schrijft dan: ‘Als wij in de geestelijke wereld over engelen moeten oordelen, dus uitspraken moeten doen, zijn wij dan ‘onbevoegd voor de meest onbetekenende rechtszaak’, dus over dingen die het alledaagse leven betreffen?’ Paulus keurt het af, wanneer men bij oplaaiende ruzies er zelfs buitenstaanders bijhaalt, mensen ‘die in de gemeente niet in tel zijn’. Verder vraagt de apostel: ‘Is er dan bij u geen enkel wijs man, die uitspraak zal kunnen doen tussen broers (of zusters)?’ Is er dan in de gemeente van deze mailer broederraad of geen voorganger, die boven de partijen staat?

Dit is dus de kwestie bezien van de kant van de gemeente. Paulus voegde er echter nog voor de gedupeerden aan toe: ‘Waarom lijdt u niet liever onrecht?’ Velen kunnen geen onrecht lijden, omdat zij niet geestelijk zijn, maar vleselijk. Ze zijn nog teveel bezig met de zichtbare wereld. In aardse zaken moet men niet op zijn recht staan. Wanneer men belasterd en bedrogen wordt, moet men dit maar zien als een beproeving en een examen waar men doorheen moet komen. Dan wordt men wel rustig. Wie zich geestelijk verheft, is als een vogel die hoog vliegt en zich niet aan alle mogelijke laag bij de grondse obstakels verwondt. Zo leerde ons de Heer, die als Hij gescholden werd, niet terug schold en als Hij leed, niet dreigde. Hij gaf immers alles over aan zijn hemelse Vader. Wie echt met de Heer leeft, is niet gekwetst door wat een ander zegt en hij heeft geen reputatie te verliezen. Men doet er altijd goed aan beide partijen een ogenblik tijd te gunnen tot bezinning en als de rust gekomen is, ziet men de ware verhoudingen en dan is er vaak weinig meer op te lossen.

Erger wordt het wanneer voorgangers en oudsten vreemde leringen binnenlaten, vaak verkondigd door buitenlandse predikers vanuit Engelstalige continenten. Men wil dan ook in Nederland een intercontinentaal samenwerkingsverband oprichten – een soort Nederlands-Amerikaans-Engels en Australisch pastoraal team. Omdat dit zo ‘van deze tijd’ is en ook interessant overkomt. Men meent daardoor een grotere gemeente te kunnen opbouwen, maar verdwaalt vaak in aardse managementstructuren en er ontstaan conflicten over wie wel of niet de leraar, pastoraal leider of evangelist mag zijn. Wij hebben dit persoonlijk de laatste decennia herhaaldelijk meegemaakt en deze ’verbanden’ hebben meer verwoest dan opgebouwd, met veel scheuringen tot gevolg. Van een hecht huisgezin van God bleef vervolgens vaak niets meer over. Geef daarom de satan – die zich graag mengt in zulke kwesties – in geen enkel opzicht voet!

  • ‘Daarom moeten wij al onze aandacht richten op wat we gehoord hebben, dan zullen we niet uit de koers raken (…) Hoe zullen wij dan aan die straf ontkomen wanneer we geen acht slaan op de zoveel meer omvattende redding die begonnen is met de woorden van de Heer en die voor ons bevestigd werd door hen die deze woorden hebben gehoord?’ (Hebr.2:1-3).