Jezus Christus in een aards Jeruzalem?

De herbouw van een stenen tempel?

Een ‘Fries huis aan huisblaadje’ van de Gereformeerde Bond in de Hervormde Kerk, beweert dat Israël het uitverkoren volk van God blijft en dat Christus terugkomt in Jeruzalem. Ook in deze kerk wordt men dus meegezogen door de aardse Israëldwaling, die de geestelijk dode orthodoxie nog wat leven moet inblazen. Deze aardsgerichte visie moet dan het geestelijk vacuüm wat opvullen. Een predikant uit Vlaardingen schrijft hierin:

  • “God heeft Israël als zijn volk uitverkoren en die beloften gelden nog. Het is onjuist, zoals christenen doen, te beweren dat in de nieuwtestamentische tijd de christelijke gemeente de plaats van Israël in Gods beloften heeft ingenomen. God blijft Israël verkiezen. De Heere heeft het heil opgehangen aan dit volk. Volken die zich in de geschiedenis aan Israël hebben vergrepen, hebben Gods straf moeten ervaren. Het oude Romeinse rijk is verdwenen en uit de geschiedenis zien we ook dat het Hitlerrijk ten onder is gegaan…”

Het geestelijk Israël van God

De gemeente van Jezus Christus is het Israël van God, omdat het woont in het hemelse Jeruzalem. Het burgerschap daar brengt het Joodzijn mee! Ook leert de Schrift dat alle beloften van God in Christus ‘ja en amen’ zijn. Wie ‘in Christus’ is, is erfgenaam van alles wat God te schenken heeft. Ook werd aan de profeten geopenbaard, dat zij niet zichzelf, maar óns dienden. Zij profeteerden over de voor óns bestemde genade (1 Petr.1:9-12). De Heer heeft de redding niet opgehangen aan een natuurlijk volk Israël, maar aan Jezus Christus en aan allen die in Hem zijn. De schepping verlangt niet naar het herstel van een aards Israël, maar naar de openbaring van de zonen van God.

De ziel die zondigt zal sterven

Ook is het niet waar dat Gods genade speciaal verbonden zou zijn aan hen die de Joden helpen, evenmin als er een bijzondere vloek zou rusten op die kerken en volken, die in de historische tijden ‘het Israël naar het vlees’ vervolgden. Jodenhaters als Luther, Augustinus en Thomas van Aquino zijn niet ondergegaan vanwege bijzondere vervloekingen. Hun leringen worden nog steeds door het establishment van de kerken gevolgd. Wat de volken betreft, geldt nog altijd de regel, dat ieder om zijn eigen ongerechtigheid zal sterven, want men draagt niet automatisch de schuld van zijn volksgenoten. Het Romeinse rijk vervolgde allereerst de christenen. Later kregen dezen de heerschappij te Rome in handen. Wat de Joden betrof, schreef de apostel Paulus:

  • ‘dat die zelfs de Heer Jezus en de profeten gedood hebben. Ja, zij maakten telkens de maat van hun zonden vol’. De apostel concludeert dan: ‘dat de toorn over hen is gekomen tot het einde’ (1 Thess.2:15,16).

Dit is de conclusie van een man, die zijn volk zo liefhad, dat hij om hen te behouden, zelf wel van Christus verbannen zou willen zijn (Rom.9:3). Het is gevaarlijk zich met een religie te verbinden, die principieel de ware profeten en apostelen heeft vervolgd of gedood (Lucas 11:49). Het Romeinse rijk is aan eigen decadentie ten onder gegaan. Het verwoestte stad en tempel om politieke redenen. Ook kunnen wij niet zeggen dat de welvaartsstaat West-Duitsland onder een bepaalde vloek lag. Het zijn allemaal zulke goedkope kreten, waarmee men de eenvoudige christenen misleidt en vooral dom houdt.

Hitler

Wat betekent het dat het Hitlerrijk is ondergegaan? Hitler stierf en Duitsland werd daarna welvarender dan ooit. Zo overleed eenmaal Napoleon in ballingschap, maar Frankrijk hield zijn plaats onder de volken. Wij citeren nu Sebastian Haffner: ‘Anmerkungen zu Hitler uit het ‘Centraal Weekblad’:

  • “De wereld van vandaag, of ze ons bevalt of niet, is Hitler’s werk. Zonder Hitler geen splitsing van Duitsland en van Europa; zonder Hitler geen Amerikanen en Russen in Berlijn; zonder Hitler geen dekolonisatie, ten minste niet zo’n snelle, geen Aziatische, Arabische en zwart-Afrikaanse emancipatie en geen declassering (maatschappelijk verval) van Europa. En dus, nauwkeuriger gezegd, niets van dat alles zonder Hitler’s vergissingen. Want hij heeft dat alles immers helemaal niet gewild. Men moet wel heel ver in de geschiedenis teruggaan, misschien tot Alexander de Grote, om een man te vinden die in een ongewoon korte levenstijd de wereld zó fundamenteel en met zó veel blijvende gevolgen veranderd heeft als Hitler….”

Het verwondert ons dat de orthodoxe kerken, die zo gesteld zijn op de handhaving van de leer van de voorvaders, zulke afwijkende meningen openlijk laten brengen en dus propageren. Zo’n vernieuwing van denken brengt zeker geen verbetering van het geestelijke leven aan. Tenslotte roepen de charismatisch – oecumenische kerken en gemeenten ons nog op, om in november van dit jaar op te gaan naar Jeruzalem:

  • “Aanbid dit jaar in Jeruzalem! Zorg ervoor dat je met andere evangelicalen en charismatische gelovigen Jeruzalem bezoekt om daar te aanbidden. Hoor bij de 15.000 uit meer dan 30 landen, die aan de wereldconferentie deelnemen…”

De eunuch uit Ethiopië

Aanbidden te Jeruzalem! Dit deed eenmaal de Eunuch uit Ethiopië, maar Filippus werd door de Heer gebruikt om hem van zijn oudtestamentische visie af te helpen en hem de nieuwe en levende ‘weg’ te wijzen. Filippus predikte hem Jezus Christus. En wat had onze Heer over dit gaan naar Jeruzalem tot de vrouw in Samaria gezegd? In Johannes 4:21-24 lezen we:

  • ‘Geloof Mij, vrouw, het uur komt, dat u noch op deze berg, noch te Jeruzalem de Vader zult aanbidden. God is geest en wie Hem aanbidden, moeten aanbidden in geest en in waarheid’.

Jezus Christus in een stenen tempel?

Wie Jeruzalem tot een religieus begeerlijke stad maakt, vervalt in de Israëlcultus. Hoe men het ook keert of wendt, deze aanbidding is een occulte bezigheid. Alleen een aanbidding die in de geest plaatsvindt, schenkt de ware Godsverering. De aanbidding van God moet met zijn wezen overeenstemmen. Paulus zei: ‘Ik dien God in de geest’ (Rom.1:9). Hij schreef ook: ‘Bidt met aanhoudend bidden en smeken bij elke gelegenheid in de geest’ (Ef.6:18). Wie in andere talen bidt, kan ook zeggen dat hij met zijn geest bidt (1 Cor.14:14). Voor wie Jeruzalem met de dienst van God verbindt en daar nog enige waarde aan hecht, geldt: ‘U aanbidt wat u niet weet’. Men aanbidt daar een onbekende god! De Bijbel zegt: ‘Nader tot God en Hij zal tot u naderen’. God is echter geest en wij kunnen niet tot Hem komen dan in de geest. Pas daarom op voor de aardse Israëlleer, want deze verbindt het christelijke geloof met een aardse stad en met bloed, ras en bodem. Daarom is zij zo ongeestelijk!

De klok 2000 jaar terugdraaien

Zij die in het aardse Israël nog wat zien, menen dat Jezus terugkomt te Jeruzalem en wij vragen ons af: wat is daar zijn opdracht en wat is daar de taak voor de gemeente, die uit alle ras, taal en volk is voortgekomen? Men beweert dat de volken in het duizendjarige rijk naar Jeruzalem moeten gaan om daar te aanbidden, ‘want uit Sion zal de wet uitgaan en het woord van de Heer uit Jeruzalem’ (Jes.2:3). Maar Jezus zei: ‘Het uur komt en is nu’, dat dit niet meer in het tegenwoordige Jeruzalem plaats zal vinden. Paulus schreef aan de Joodse christenen:

  • ‘Wij hebben hier geen blijvende stad, maar wij zoeken de toekomstige’ (Hebr.13:14).

Gewijde plaatsen?

De vrienden en vriendinnen van het natuurlijke Israël draaien de klok van de reddingsgeschiedenis 2.000 jaar terug. Zij weerstaan daarmee het woord van onze Heer en ook Gods Geest. Zij zeggen immers: Dit gebeurt wèl te Jeruzalem en daarmee loochenen zij het wezen van het nieuwe verbond, waar de Heer zegt: ‘Ik zal mijn wetten in hun verstand leggen en Ik zal die in hun harten schrijven’, door Gods Geest die niet gebonden is aan gewijde plaatsen.

Ook gelooft men dat er weer een aardse zal verrijzen, waarin God gediend zal worden. Wat zou onze Heer bij zijn terugkomst daar moeten doen? En wat moeten wij als gemeente daar doen? Mag de Heer die priesterkoning is naar de ordening van Melchizédek, daar wel het allerheiligste betreden? Hij was immers niet uit het natuurlijke geslacht van Levi? Dan zou ook de hemelse tempel, de gemeente, geen toegang hebben tot dit aardse heiligdom van de Joden.

De Israëlleer is een terugkeer naar de wankele en zichtbare dingen van het oude verbond, die slechts geschapen waren als beelden, zodat het nieuwe verbond eruit tevoorschijn zou komen en zodat zou blijven wat niet wankel is (Hebr.12:27).

Wanneer gaan de fundamentalisten, de vele pinkstergroepering en alle aardse Israëlaanbidders nu eens begrijpen, dat de Bijbel een geestelijk boek is en dat wij daarom in onze gemeenten met geestelijke werkelijkheden te doen hebben?