Bijbels teken?

Soms zie je iemand met een vreemdsoortig teken aan een ketting om de hals. Men wil graag etaleren waar men ‘achter staat’. Sommigen zoeken zelfs hun heil bij ‘genezing brengende’ stenen of dragen amuletten. Kerkmensen dragen graag een zogenaamde ‘Davidster’ en doen dit vaak om uiting te geven aan een zekere verbondenheid met de staat Israël. De vraag is nu: is het voor een leerling van Jezus Christus wel gepast om dit sterteken te dragen of er zijn huiskamer mee te versieren? Zou er soms meer kunnen steken achter dit zespuntige stersymbool, bestaande uit twee in elkaar gestrengelde driehoeken? Waar komt dit teken vandaan? Is het soms een Bijbels teken uit het jodendom? Denkend aan de woorden van Paulus: ‘Toetst alles en behoudt het goede’, is het goed de herkomst van het zogenaamde ‘Hexagram’, dat de Joden overigens niet ‘Davidster’ noemen maar ‘Magen David’, het schild van David, na te gaan (1 Tess.5:21). Die herkomst blijkt zeer twijfelachtig te zijn en wie inspireert hier wie?

Fabels

Binnen het Jodendom bestonden en bestaan er nog steeds, fabels en verhalen met een sterk mystiek karakter, de Gnosis. Een ervan luidt als volgt:

  • ‘Toen David voor Saul moest vluchten, zou hij zich op een moment in een grot hebben verborgen. Toen Saul daar kwam, zag hij voor de ingang van de grot een groot spinnenweb. En dit was in de vorm van een zespuntige ster. Saul bedacht dat David niet in die grot kon zijn, want dan zou immers het web gescheurd zijn. Zo werd de ster het ‘Magen David’, het schild.’

Paulus wist van dit soort fabels en verhalen en schreef aan Titus: ‘Weerleg hen kortweg, zodat zij gezond mogen zijn in het geloof en niet het oor lenen aan joodse verdichtsels en geboden van mensen, die zich van de waarheid afkeren’ (Titus 1:14).

Toets

Wij vonden de volgende informatie omtrent de achtergronden van het ‘Hexagram’: ‘Davidster: uit de Kabbalah ontstaan symbool voor het jodendom; in 1897 door de Zionisten tot nationaal symbool verklaard.’ In 1948 opgenomen in de nationale vlag van de staat Israël. Als nu de zespuntige ster uit de Kabbalah is ontstaan – en dit wordt door Joodse en historische bronnen bevestigd – is het belangrijk om bij deze gedachtewereld stil te staan.

Astrologie, Kabbalah, Tarot, Alchemie, Magie, Yoga, Meditatie en I Tjing.

Het is niet eenvoudig om in de wereld van de Kabbalah door te dringen. De Kabbalah is een zogenaamde ‘esoterische’ leer, bestemd voor ingewijden. Belangrijk is het boek van Charles Ponche: ‘Kabbalah’, te zijn, waarin de schrijver achtergrond en essentie van de Joodse kabbalistiek bespreekt. Het blijkt dat de Kabbalah een systeem opbouwde van symbolische overeenkomsten tussen het optreden van magische krachten, letters, getallen en tekens. De Kabbalah is een leer van diepere geheimen van wijsheid, magie en occulte krachtbronnen. Waarschijnlijk is de Kabbalah niet nadrukkelijk van joodse oorsprong, maar afgeleid van Egyptische, Perzische en Babylonische geheimtaal en mystiek. Thorwald Dethlefsen schrijft in zijn boek over ‘Esoterische Psychologie’ dat voor de bewustwording van de mens, hulpmiddelen en technieken noodzakelijk zijn. Als voorbeeld noemt hij: Astrologie, Kabbalah, Tarot, Alchemie, Magie, Yoga, Meditatie en I Tjing. Dethlefsen noemt als de grote vier zuilen van het westen: de Astrologie, de Kabbalah, de Alchemie en de Magie! Ook wordt hier de Tarot genoemd, het oeroude Tarot-systeem van het leggen van speciale kaarten voor waarzeggerij. De legmethode van de kaarten heeft dan weer connecties met het ‘Hexagram’ uit de Kabbalah.

Zoals gezegd zijn de verhalen van het ontstaan van het ‘Hexagram’ niet alleen beperkt tot de Kabbalah. Men heeft afbeeldingen gevonden uit het bronstijdperk en als magisch teken bij verschillende cultische beschavingen. In het gebied van Mesopotamië, Babylon, in de ‘Runen’ op de Britse eilanden, India, Arabië en Tibet, overal duikt de ster met de zes punten op.

Geestelijk klimaat

Het gaat natuurlijk niet om een ‘ding’, een teken of symbool alleen, het gaat om de achtergrond (1 Cor.10:14,15). De Kabbalah-ster is in het geestelijk klimaat van de Theosofie in goed gezelschap. Voor Annie Besant, de opvolgster van de feitelijke ontwerpster van de theosofische denkbeelden, Helena Blavatsky (1847-1933), golden Jezus, Boeddha, Maltus, Mithra, Osiris en Krishna als de grote wereldprofeten. De wortels van de Theosofie en ook die van de broederschap van Rozenkruisers, gesticht door Christian Rozenkreuz (1378-1448) strekken zich uit tot de diepste tijden in de Kabbalah.

Hoewel de ‘Magen David’ rond de tweede eeuw als uiting van het Kabbalisme binnen het Jodendom op voorwerpen en muren, maar ook boven het portaal van sommige synagogen verschijnt, zoals in Kapernaüm, moeten wij aannemen dat pas in de veertiende eeuw het teken onder de Joden in Europa werd gebruikt. Als ster in de vlag stamt het teken uit de joodse gemeenschap in Praag. Karel IV heeft namelijk in 1356 de Joden daar toestemming gegeven om een eigen vlag te bezitten. De vlag van ‘Koning David’ en hierop werd het Hexagram afgebeeld. Dezelfde ster werd tijdens de holocaust in de tweede wereldoorlog massaal op de joden geplakt om dezen te ‘ausradieren‘.

Zionisme

Theodor Herzl was in 1897 de oprichter van de Zionistische beweging. Het streven was gericht op een nationaal tehuis voor de over de hele wereld verspreide Joden. Men zocht naar een ‘Beth-Yehudim’, een huis voor Juda. De ‘Magen David’ zou voor hen het teken van hoop zijn. Toen uiteindelijk in 1948 de staat Israël tot stand kwam, koos men de Menorah, de zevenarmige kandelaar, een Bijbels teken, tot symbool voor die staat. In de vlag van Israël kwam – en dit tegen de zin van velen – de ‘Magen David’ wel voor. Sommige Rabbijnen, vooral van orthodoxe signatuur, wijzen dit uit de Kabbalahmystiek voortgekomen sterteken af. De bekende historicus Graetz ziet de Kabbalah als iets, waarvoor de Joden zich moeten schamen. Theodore Reinach noemt in zijn ‘Histoire des Israelites’ de Kabbalah ‘Een sluipend vergif dat de aderen van het judaïsme is binnengeslopen’.

Conclusie

Het dragen van de ‘Davidster’ is een uiterlijk teken waarmee kerkmensen – en let nu goed op(!) – zeer ingenomen zijn met het natuurlijke Israël. En dit is niet het Israël van God waar Paulus over spreekt. Het dragen van deze ster heeft een weerklank en reacties in de geestelijke wereld, maar dan van de duistere kant!

Door welke geest worden kerkmensen geïnspireerd wanneer zij menen zich met dit teken te moeten sieren? Zouden hun ‘Bijbelse’ overwegingen om dit te doen, ook van de ‘vader van de leugen’ afstammen, net als het symbool waar ze zich van bedienen? Deze vraag is gezien de occulte geschiedenis van het Hexagram, niet moeilijk te beantwoorden:

  • ‘Astrologie, Kabbalah, Tarot, Alchemie, Magie, Yoga, Meditatie, I Tjing, Theosofie, Rozenkruisers, occulte krachtbronnen, Babylon, Boeddha, Maltus, Mithra, Osiris en Krishna, komen allen uit de koker van satan (de ster van de afgod Romfa niet meegerekend, Hand.7:43).’

Paulus waarschuwde al in zijn Corinthebrief voor de demonen die zich achter beelden (Rome), amuletten, voedsel (Homeopathie, halalvlees!) en voorwerpen (magnetisme) verschuilen:

  • ‘Let op het Israël naar het vlees: hebben niet zij die de offers eten, gemeenschap met het altaar? Wat zeg ik hiermee dan? Dat een afgod iets is, of dat een afgodenoffer iets is? Nee, ik zeg dit omdat wat de heidenen offeren, zij dat aan demonen offeren en niet aan God en ik wil niet dat u met de demonen gemeenschap hebt’ (1 Cor.10:18-20).
  • En Johannes schrijft in zijn eerste brief: ‘Lieve kinderen, wees op uw hoede voor de afgoden’ (1 Joh.5:21).

De conclusie is dan ook dat een opnieuw geboren christen zich niet zal blindstaren op het hexagram, de ‘Magen David’, noch deze als amulet om de hals hangen, of zijn huis er mee versieren.