Israëlaanbidders

Massa’s christenen vandaag besmet door de Bedelingenleer van Darby en Scofield

Israël blijft actueel in kranten, tijdschriften en ‘eindtijdsites’, onverschillig of zij christelijk of neutraal zijn. ‘De EO presenteert nieuwe activiteiten, want de toekomst staat in het teken van Israël en de wederkomst,’ lazen we op een van vele Nederland-Israël sites. Wij willen daarom niet achterblijven om de toenemende Israëlaanbidding te signaleren en te toetsen aan het Woord van God, want deze aardse cultus betovert massaal het vrome volk.

Een uitverkoren ras?

De vraag kan worden gesteld wie nu eigenlijk het volk van God vormen: de Jezus Christus vijandige Joden óf zij die Hem juist volgen? Kent het Nieuwe Testament ergens een uitverkoren ras, dat gekenmerkt wordt door de ingreep van een natuurlijke besnijdenis, of zijn alleen zij die naar het hart zijn besneden, het eigendom van de Vader? De Joodse ‘zogenaamde besnijdenis’ – een uitdrukking van de apostel Paulus – is iets van het vlees en niet van de geest. De Heilige Geest komt er helemaal niet aan te pas. De Bijbel legt het accent op de besnijdenis die geen werk van mensenhanden is, maar die wel een ingreep van Heilige Geest is. Zij gebeurt ‘door het afleggen van het lichaam van het vlees, in de besnijdenis van Christus’, wat wil zeggen dat onze Heer alleen déze geestelijke besnijdenis bedoelt en accepteert. Vanuit het Nieuwe Testament bezien zijn de Christus vijandige Joden onbesneden.

De verminking van het vlees

In Filippenzen 3:2 noemt Paulus de besnijdenis, die het Jood-zijn markeert, verachtelijk ‘de versnijding’, dus een verminking van het vlees. In het nieuwe verbond gaat het om de besnijdenis van het hart, dat is de vernieuwing van denken: 

Want niet híj is Jood die het in het openbaar is en niet dát is besnijdenis die in het openbaar in het vlees plaatsvindt, maar híj is Jood die het in het verborgene is (in het Koninkrijk der hemelen) en dát is besnijdenis, die van het hart is, naar de geest, niet naar de letter. Zijn lof is niet uit mensen maar uit God.

Het is daarom een groot teken van verval, als men tegenwoordig uiterst fanatiek bezig is met ‘Israël naar het vlees’ in plaats van met het Israël van God naar de geest. Onze verhoogde Meester hoort niet meer bij enig aards ras en wie in Hem is, bevindt zich in een Koninkrijk dat niet van de aarde is en ook nooit zal zijn. Daar erkent men alleen díe gelovigen als zaad van Abraham, die in Christus Jezus zijn:

Toch is het niet zo dat Gods woord heeft gefaald. Want niet allen die afstammen van Israël, horen bij Israël en zij zijn ook niet allen kinderen, omdat zijn nageslacht van Abraham zijn, maar: Door Izak zal men van nageslacht van u spreken. Dat wil zeggen: niet de kinderen van het vlees zijn kinderen van God, maar de kinderen van de belofte gelden voor nageslacht.

De openbaring van de geestelijke wereld die Jezus Christus en zijn apostelen ons gaven, is met deze aardse Israëlleer bij het grof vuil gezet en de Heer en zijn gemeente zijn daarmee als leugenaars afgeserveerd. Men moet immers letterlijk lezen wat er in het Oude Testament staat… Nogmaals gezegd: het natuurlijke volk Israël ontleent zijn existentie aan een besnijdenis naar het vlees die door het Nieuwe Testament nietig wordt verklaard. Deze handeling is in Gods ogen een waardeloze zaak, ‘want besneden zijn betekent niets!’ Dit houdt in dat Israël geen enkele religieuze betekenis meer heeft en zij die de vleselijke besnijdenis nog waarde toekennen, noemt Paulus ‘slechte arbeiders’, die geleid worden door onreine demonen, die hij met de naam ‘honden’ aanduidt.

Artikelen: