Een eeuwige erfenis

‘Kijk daar eens, wat prachtig! Moet je hier eens zien. Zeg, dat is schitterend! Oh, kijk daar die glas-in-loodramen, wat een fantastische kleuren!’

De vriendinnen die een dagje samen op pad zijn gaan er helemaal op in. Wat ze hier te zien krijgen is dan ook wel bijzonder. Meteen bij het binnenkomen worden ze al overweldigd; monumentale zuilen en torenhoge gewelven zoals ze nog nooit eerder gezien hebben. Die bouwmeesters van vroeger konden er wat van. Maar ook beeldhouwers, glazeniers en andere kunstenaars hebben ruimschoots hun aandeel bijgedragen aan de schatten van de kerk. Het is enorm wat de dames hier allemaal ontdekken. Al zou hun dagje-uit niet meer hebben opgeleverd dan dit, dan was het nog dik de moeite waard geweest.

Wat een beauty, die kerk. Een ware schoonheid. Zoiets maken ze tegenwoordig toch niet meer. Het moet nu allemaal strak van lijn zijn en vooral ook ‘functioneel’. Veel sfeer is er meestal dan ook niet te vinden in moderne kerkgebouwen. Maar hier – geweldig! De vrouwen hebben nog wel een uurtje rondgedrenteld tussen al die pracht uit vroeger dagen. Diep onder de indruk hebben ze het gebouw verlaten. ‘s Avonds thuisgekomen hebben ze er enthousiast over verteld. ‘Wat we nou toch gezien hebben’. En toen kwamen de verhalen los. Verhalen over dat schitterende godshuis dat hen zo geïmponeerd heeft.

En God Zelf, werd ook over Hem gesproken? We vragen het aan een van de vriendinnen. ‘Gunst, daar hebben we helemaal niet bij stilgestaan. We kwamen alleen maar om de kerk te bekijken. Nee, aan God hebben we niet gedacht; moet dat dan?’

‘Laat de doden hun doden begraven…’ (Matth.8:22b)

De kerk als museum, dagelijks ter bezichtiging geopend. Wat een droevige vertoning. Rijen bezoekers die graag massa’s’ lires euro’s neertellen en hun armen en benen verplicht moeten bedekken om zich te vergapen aan al het voorbijgaande dat het oog ziet. Volop belangstelling voor het gebouw, maar geen interesse voor de Heer van de kerk: ‘we komen alleen maar de kerk bekijken!!’

Nederlandse religies in het zoveelste museum

Alleen maar aandacht voor wat voor ogen is. Dit is het beeld van onze tijd. Velen zoeken de Onzienlijke niet meer. En kennen Hem dus ook niet! Dan blijft er alleen nog over een zich blindstaren op de kunstschatten die talrijke religies en ideologieën als erfenis hebben overgehouden. Menselijke schatten die veel eeuwen kunnen meegaan, maar uiteindelijk allemaal verwoest worden en bij het grof vuil worden gestort:

‘Daarom zullen op één dag haar plagen komen: dood, rouw en honger en met vuur zal zij verbrand worden, want sterk is de Heer God, Die haar oordeelt. En de koningen van de aarde die hoererij met haar bedreven hebben en losbandig geleefd hebben, zullen huilen en rouw over haar bedrijven, wanneer zij de rook van haar verbranding zullen zien. Zij blijven van verre staan uit vrees voor haar pijniging en zeggen: Wee, wee de grote stad Babylon, de sterke stad, want in één uur is uw oordeel gekomen. En de kooplieden van de aarde zullen over haar huilen en treuren, omdat niemand hun waren meer koopt: koopwaar van goud, zilver, edelgesteente, parels, fijn linnen, purper, zijde en scharlaken, allerlei geurig hout, allerlei ivoren voorwerpen en allerlei voorwerpen van zeer kostbaar hout, koper, ijzer en marmer en kaneel, reukwerk, mirre, wierook, wijn, olie, meelbloem en tarwe, lastdieren en schapen, paarden en wagens en lichamen en zielen van mensen. En de rijpe vrucht waarnaar uw ziel verlangde, is van u geweken. Alles wat glansrijk en sierlijk was, is van u weggegaan en u zult dat beslist niet meer terugvinden (Openb.18:8-14).  

Het kan ook anders: Wie verder ziet dan het zichtbare, wie God in waarheid wil dienen, ontdekt een betere erfenis.

Ieder mens die Jezus Christus persoonlijk aanneemt als Zijn Verlosser bezit: Een eeuwige, onvergankelijke en onbevlekte erfenis, die in de hemelen bewaard wordt voor u’ (1 Petrus 1:4).